E-Dergi

Çok teorik okuduğumdan bana anlatımı basit geldi, kuramsal zincirleri bulamadım dağınıktı daldan dalaydı sanki. 2 sayfa not çıkarabildim halbuki tanıtım yazısı çok dikkatimi çekmişti. Yine de fena değil.

Doğan Göçmen'nin şiddetle önerdiği felsefe tarihi.

Kitap bir yapıdaki unsurların nasıl oluyor da bizde duygulanımlar oluşturabildiğini soruyor, tabi sadece duygulanım değil estetik yargı da verebiliyoruz. Aslında insanda dışavurumun aktarılması sanatın varlığının zeminidir.
Mimarinin de biçim-madde karşıtlığı vardır. Madde biçime özlem duyar, biçimin en mükemmel hali entelekyadır. Biçimin kendi kendini belirlemesi de Güzeli ortaya çıkarır.
Mesela simetri bizi rahatlatır, ahenk rastgelelik olmadığını imler, oran sakinlik ve sağlamlığı gösterir. Süsleme ise zirvedir çünkü artık maddeden neredeyse tamamen kurtulmuşuzdur.
Kitabı Dücane Cündioğlu'nun önerisiyle okumuştum, çok farklı bir bakış açısı kazandırıyor.

İnsan nedir sorusu belki de felsefenin en önemli sorularından. Yaşamda kalmayla ilgili yanlarımız bizim bitkiler ve hayvanlarla ortak yanlarımızdır. Pratik zeka ve bellek bile bunlardandır. Ancak insanın kendine özgül nesi vardır? M. Scheler'a göre bu tindir, zeka değildir, basit anlamında logos da değildir. Tin saf edimselliktir, ideleştimedir, özbilinçtir, somut olanı aşabilmedir ve bu hiç de bedenden, acıdan bağımsız değildir. Hegel ile benzettim kendisi Hegel'in yanıldığı yerler olduğunu söylese de. Temellendirmeler kitapta mevcut.

İnsanın hayvan ve bilgisayarlardan farkı bilinçli olması değil özbilinçli olmasıdır ve ahlak, sanat ve felsefenin yapabilmesinin temeli özbilinçli olabilmesidir.
Zeka bilgisayarlarda duygular ise hayvanlarda da bulunmaktadır.