E-Dergi

Yuhanna İncili’nden ve elbette kitabımızdan esinlenerek yazılan hikayeler genellikle doğruluk, dürüstlük ve iyilik gibi klişelerle altyapılandırılmış. Okuması sıkıcı, verdiği mesajlar ‘bayık’ kitapta Tolstoy kendi çıtasının çok çok altında.

Benim beklentimin biraz altında kalan, baskısı, (şömizi ve cilt kapağı özellikle) cillop kitapta yazar bildiğin kültür ve tarih kusmuş. Birikimine, diline ve üslubuna laf edersem taş olacağım usta, alıp götüren hikayesini belki daha iyi kurgulayabilseydi eserini ‘Fedailerin Kalesi Alamut’ veya ‘Şah ve Sultan’ seviyesine çıkarabilirdi.

Barış Çağrı Genç, takip ettiğim ve çok beğendiğim öykücülerden.
Daktylos un ‘Ustalar Gençler Yan Yana’ projesine çırak konumunda katkı sağlayan yazar, özellikle ‘Gri Sokak’ öyküsüyle göz dolduruyor ve aynı projede ustası konumundaki Cemil Kavukçu’yu gölgede bırakıyor. Daha çok ‘İçindeyim’ ve ‘Fotoğraflar’ adlı eserleriyle tanınan yazarın renklendirdiği Radde, öykü severler için kaynak niteliğinde.

Moliere gibi, bu işin babası olan Plautus ‘tan çokça etkilenerek ve ara sıra kendisinden tırtıklayarak (esinlenerek diyelim yine de) üç-beş oyun yazan Shakespeare, bu komedyasında da yine ‘baba’nın İkizler’inden esinlenmiş. Büyük hayranı olduğum Şeyh Pir, sahip olduğu namını kusursuz diline ve elbette kurguda gösterdiği ustalığa borçlu. En önemli eserleri arasında esamesi okunmasa da okuması zevkli, göndermeleri yerli yerinde olan eseri ağızda şokolade tatlar bırakıyor.

Eco’nun genelde ‘Gülün Adı’ , ‘Foucault Sarkacı’ ve arada ‘Baudolino’ üzerinden örnekler vererek yazma sürecini ve teknik detayları paylaştığı kaynak sayılabilecek eser, -yazarı Eco olunca- mini ansiklopedi niteliğinde.