E-Dergi

Edebiyata ilgisi olan, okumalarına derinlik katmak isteyenlerin zorlanmadan okuyabileceği yalın anlatıma sahip denemelerden oluşan bir kitap.

İşlenen konu o kadar güçlü ki kendimi ve yaşadığımız geçmiş/gelecek günleri vicdanen sorgulamak zorunda hissettim.

Çok etkilendim. Dünyayı bir kurdun; doğasından koparılan, acı çeken, bu koparılışa boyun eğmek zorunda kalan, en sonunda da evcilleşen bir kurdun gözünden izliyoruz. Vahşi doğa dediğimiz şeyin aslında vahşi olmadığını ve kendini medeni olarak adlandıran insanın vahşiliğini görüyoruz kitapta. Beyaz Diş’in kendi doğasıyla, içgüdüleriyle verdiği savaş insanın içini burkuyor. İnsan dediğimiz canlının da hadsizce doğaya hükmetme çabasını görüyoruz. Şiddetin değil sevginin güçlü olduğunu bir kez daha hatırlıyoruz. Aynı zamanda eğitimli ve eğitimsiz insanların canlılara yaklaşımını görüyoruz. Her ne kadar hikaye güzel sonuçlansa da benim içim buruk çünkü sevgi yoluyla bile olsa bir canlının yavaş yavaş benliğini kaybetmesini kabullenemiyorum. Her canlı doğasının gerektirdiği şekilde yaşamalı :(

Alegorik bir anlatım. Çok sevdiğim filler ne yazık ki bu eserde masum değildi. İnsanların kusurlarını dile getirip yine insanlar gibi davranan filler, vaadlerle kandırılıp sindirilen karıncalar... Çok güzel bir çağ eleştirisi, değişmeyen değişemeyen düzenin özeti. Tüm karıncaların uyanıp güçlerini keşfetmesi dileğiyle.

Ahmet Ümit in alışılmış romanlarının çok dışında yani asla polisiye değil, ayrıca yazarın tarih bilgisine her zaman hayran kalmışımdır, dili akıcı insanı asla yormayan bir kitap, Osmanlının son cumhuriyetin ilk yıllarını anlamak isteyenlere salık verilir..