E-Dergi

Çok fazla geçmişe dön-gel var roman da ama bu akışı bozmuyor bence ama biraz seyretilebilirdi. ( Özellikle Aylin ile ilgili olanlarda ) Kitabın en vurucu cümlesi ise, erkek çocuklarının sevgisini belli etmek için kızların saçını çekmesinin, babasının annesinin saçını çekip yerde sürüklemesine buna dayandırması idi. Genel olarak güzeldi.

Dostoyevski değil de başka bir yazar yazmış olsaydı, bu kadar övgü alır mıydı bilmiyorum. Acayip bir hikaye, değişik bir akış. Suç ve Ceza kendini daha iyi bir şekilde içine çekerken, bu romanda öyle bir hava bulamadım açıkçası. Belki de romantik yönü ağır bastığı içindir.

Romanın üzerinde Zülfü Livaneli yazmasaydı, büyük ihtimalle yarıda bırakırdım hatta yarısına bile gelmezdim sanırım. Hadi bir şeyler olacak, farklı bir şey geliyor umuduyla okumaya devam ettim ama vakit kaybından başka bir şey değildi bence. Zülfü Beyin tüm kitaplarını okudum demek istiyorsanız, okuyun. Öbür türlü değmez gibi geliyor bana. ( Not: 71 darbesini anlatırken, 80 darbesinden Erdal Eren'den bahsetmek de nedir? Hikayenin kahramanı Selim, 9 yıl sonrasını nasıl görebilmektedir? )

Sımsıcak, pırıl pırıl insanlar ve kalpler. Gayet akıcı, hiç sıkmıyor ve kıraathane kültürünü yakından tanıtıyor. Ellerine, emeğine sağlık Ümit Bey. Tek kötü tarafı, bir çırpıda bitmesi. İnsan, hiç bitsin istemiyor.

Çok güzel bir hikaye. Her çocuk mutlaka okumalı.