E-Dergi

Güzel bir kitaptı. Felsefe-düşünce meraklıları için bir fikir olsun diye, aşağıya kitaptan bazı bölümleri alıntılıyorum.
Yol fikri, Amaç sembolü ile yakın ilişki içindedir. Amaç, yaşamdaki cehalet ve yanılsama hallerinden kurtulmak, biricik gerçekliğin farkına varmaktır. Budist metinlerde en fazla üzerinde durulan nokta, amacını arayan yolcunun aşacağı çeşitli safhalardır.
Yol olmadan yolculuk olamaz; fakat bir yoldan söz edebilmemiz için yolcunun var olması gerekir. Öyleyse yolun gerçekleştirilmesi, yolcu için "kendi benliğine hac yolculuğu"ndan başka bir şey değildir. Bu "görünmeyen Yol"dur. Yolcuların özelliklerine ve seviyelerine göre değişen çeşitli düzeyler ve olaylar vardır.
Dağa giden Yol hiçbir yerdedir ve her yerdedir. Dolayısıyla özel bir rasyonel dile indirgenemez; fakat bazıları bedelini ödeyerek bir anda bilgiyi kazanırlar. Bunun bedeli ise "feragat" veya ayrı bireysel anlamda "benliğin inkârı"dır. Ancak o zaman hakiki Zât evrensel anlamda anlaşılır, gerçekleştirilir.

Az şeyle çok şeyin anlatıldığı, yazarının güzel tespitlerde bulunduğu bir kitap. Okunmaya değer..

Stefan Zweig "Korku" temasını çok güzel işlemiş. Bence kadının kocasını konu alarak da "aldatılmaya karşı nasıl sakin kalınır" temasını işleyerek bu kitabın devamını yazsaydı, hiç fena olmazdı.

Türkçesini daha önce okumuştum. İngilizce okuyunca da aynı lezzeti aldım. Yabancı bir dilde okuyunca etkisi azalmadı.

Mahkumun yaşadığı duygu ve düşünceler -öleceği saatin yaklaşmakta olduğu, veda, özlem ve son ana kadar taşıdığı umut- kitapta başarılı bir şekilde işlenmiş. Empati yapmanın kolay olmadığı bir durum. Ölümün zamanının ve nerede gerçekleşeceğinin bilinmemesi gerçekten büyük bir nimet.