E-Dergi

Goriot Baba; kızlarına olan koşulsuz sevgisinin kızları tarafından nasıl suistimal edildiğini
buna rağmen kızlarını sevmekten ve onlar için her türlü fedakarlığı yapmaktan asla vazgeçmeyen bir babanın hikayesini ve dönemin Fransa'sında nasıl bir ahlaki çöküş olduğunu hukuk okumaya şehre gelen bir çocuğun nasıl bu ahlaksızlık içinde kaybolduğunu anlatıyor.
Goriot Baba'nın gösterdiği bu karşılıksız fedakarlıklara bazen sinirleniyor, bazense bu fedakarlıkları yaparken ki haline acıyarak farklı bir merhamet hissi duyuyor insan.

Şimdiye kadar okuduğum Peyami Safa romanlarından farklı bir üslubu var bu kez.
Konular az çok benzer yine İstanbul'da bir genç ve yaşadığı olayların iç dünyasına etkisi
ama bu kez yazar adeta okuyucuyla sohbet ediyormuş gibi yazmış, hatta bazen onun da fikrini sormuş, bu tarzı romana ayrı bir hareket katmış.

Yazar, yaşadığı dönemin de etkisiyle Batılılaşma özentisi olan bir genç kızın gel gitleri üzerinden dönem gençliğinin Doğu kültürü ile Batı kültürü arasında bocaladığı zaman dilimine ışık tutuyor.
Peyami Safa bu romanında da kişilerin iç dünyalarını bize anlatmış ancak kitabın sayfa sayısından da anlaşılacağı gibi bunlar çok ayrıntılı değil, yazarda alıştığımız psikolojik tasvirler yine mevcut olsa da bir "YALNIZIZ" kadar derin ve etkileyici tasvirlere rastlamak mümkün değil.

Osmanlı'nın kan kaybettiği dönemde, 25 yıl uğraşılarak fethedilen Girit Adası yönetiminin Yunanlılara terk edilmek zorunda kalındığı dönemde adada yaşayan Türklerin Yunan çeteleri tarafından nasıl işkencelere maruz ve adadan göçe mecbur bırakıldıklarını, Giritli Müslüman bir ailenin başına gelen olaylarla anlatan tarihi bir roman.
Ben de göçe mecbur bırakılan o ailelerden birinin Türkiyedeki 3 kuşağı olduğum için okudum.
Kitap bir iki gün içinde bitirilebilecek akıcı bir kitap ancak insan okurken çok da etkilemiyor bu yönüyle beni hayal kırıklığına uğrattığını söyleyebilirim.

Peyami Safa'nın ilk romanı olduğunu dikkatli bir Peyami Safa okuyucuysanız hemen farkediyorsunuz, çünkü Yalnızız ya da Matmazel Noraliya'nın koltuğundaki tarzı hissedilse ve bir çırpıda okunacak kadar akıcı olsa da taze bir yazarın elinden çıktığı anlaşılıyor.
Peyami Safa okumaya yeni başayacaklara tavsiye edilebilir.