E-Dergi

kendisinden önce 5 kişinin konuşmasını onaylar gibi ve bir takım övgüyle dinleyen sokrates sıra kendisine gelince sizin konuştuklarınızı gondikleyeyim diyor ve konuşmacıları bozarak kendi anlayışıyla sevgiyi yorumluyor. ikinci bölümde ise dostluğu anlattığı dostları uyuyakalınca mevzu yarım kalıyor ve kalkıp evine gidiyor. tabi biz okurlar da karşı çıktığı yorumlara bile ağız suyu akıtırken bir tokatla kendimize gelip vay babayın tepkisiyle okumaya devam ediyoruz. gerçekten eşsiz bir eser.

konuşması aşık olunarak, tek kelime edilme ihtiyacı hissedilmeden dinlenen protagoras karşısında sokrates yine kendi olup, nefes almadan 2 saat konuşmuş ve protagoras'ı bezdirmiş. bir sonuca bağlanmaksızın sofistlerin düşünce tarzıyla alakalı eleştirilerini sıralamış ve ortamdan kaybolmuştur. teşekkürler platon.

tanrıyı öyle bir ispata kalkmış ki 25 senelik sofuyum, ateist oldum. teşekkürler descartes.