E-Dergi

İlgi odağındayken birden gözden düşen aristokrat bir kadının hikayesini-daha doğrusu bunalımını- anlatan Zweig, yine muhteşem anlatımıyla mükemmel bir eser ortaya çıkarmış.
48 sayfa deyip geçmeyin, bu kitapta geçen cümlelerin bir tanesini bugünkü 500 sayfalık çoğu kitapta bulamazsınız.

"Kitabı tek cümle ile anlatabilir misin?" deseler herhalde arka kapakta yazan "Savaş karşıtı görüşleriyle tanınan Zweig I. Dünya Savaşı boyunca bu görüşlerini yaymayı kendine misyon edinmişti." sözlerini söyleyebilirdim.
"Askerlik" olayına karşı biri olmadığım için anlatılanlar beni derinden etkilemese de Zweig'in anlatış biçimi beni o kadar etkiledi ki birçok cümleyi hayranlıkla tekrar tekrar okudum.
4 yıldızın %97'si Zweig'in dili kullanış biçimine :))

Kitaptaki adıyla Barış, günümüzde isimleri bilinmeyen 668 çocuk...

“-Niye uçmuyor İnci?
-Uçar bir gün.”

Fransızca kitap okumaya başlama kararımdan sonra “Önce bir Türkçesini okuyayım” deyip aldım bu kitabı elime. Sanırım okuma sebebimden dolayı da aramızda bir soğukluk oldu, ısınamadık birbirimize.
Kitabın ilk bölümünde Mösyö Meursault’u birlikte alışverişe çıktığınız ve fikrini sorduğunuzda “bilmem” diyen arkadaşa benzettim :D
Şaka bir yana, “bir insan herhangi bir duyguya gerçekten bu kadar yabancı olabilir mi?” sorusunu sık sık kendime sormama sebep olan bu kitapta cevabım çoğu kez “yok canım, bu kadar da olamaz” oldu. Yine de ikinci bölümün çok sürükleyici olduğunu söylemeden edemeyeceğim. 3 yıldız!

Yazarın olayları birbirine bağlaması o kadar hayranlık uyandırıcıydı ki gerçekten birçok bölümde şaşırdım bu ustalığa :)) "düşünmek" ve "olmak" kavramları üzerinde düşündürücü ve sürükleyici bir kitap.