E-Dergi

Translateden çevrilseydi daha anlaşılır olurdu.hadi çeviren bu işi bilmiyor editör ne iş yaptı acaba

Kitap çok akıcı bir şekilde ilerliyor, yazarın dili çok iyi; insanın ruh halini çok iyi gözlemlemiş ve yansıtmış. Yer yer yazara daha da ısınmanızı sağlayan esprili bir dili var. Kitap bu açıdan başarılı, fakat kitabın yaklaşık dörtte üçü bittikten sonra sıkıldım, araya zaman girince kitabı bıraktım ve devam etmedim. Sonunu merak ettiğim için zorlanarak da olsa bitirebilirim. İlginç olan, genelde kitapları okuduktan sonra detayları kolay unutabiliyorum ama bu kitap aradan uzun süre de geçse devam edip hatırlayabileceğim bir kitaptı. Yorumumdaki çelişkilerden görüleceği gibi yazar kuvvetli bir kalem; konu ilginç fakat kurgu okumak isteyeceğiniz ilginçlikte ilerleyememiş. Her ilginç olabilecek şeyi katınca hiç de ilginç olmayan bir gidişat ortaya çıkmış. Kısacası son kısımlara kadar iyiydi; bozdu; sonuç ne oldu okuyamadığım için bilmiyorum. Yine de yazarın diğer kitaplarına şans vereceğim.

Ahmet Ümit elbette iyi bir yazar, kurguları ve karakterleri de genel olarak çok başarılı. Ancak benim gözlemim çok sert/ serseri karakterleri bile çok naif bir kişiliğe sokarak anlatıyor. Yani aslında kendisi o kadar naif ki bence karakterler de bir noktaya kadar kötü olabiliyor. Örneğin sokak çocukları sanki okulun haylazları, bu hikayede de karakter bonzai içiyor uyuşturucudan kafa gitmiş ama ablasını normal bir genç kadar seviyor/ destekliyor vs. Bu, inanılmaz bir hikaye anlatıcısının hikayesininin gerçekçiliğini sekteye uğratıyor gibi geliyor bana. Yazar, bu yorumu okumayacak büyük ihtimalle ama ben yine bir kitap çıkarsa yine okuyacağım

ilk 170 sayfa bütçe ile ilgili bilgiler sonra ekler başlıyor. yaklaşık 90 sayfa 5018 sayılı kanun ek olarak konulmuş. zaten internetten ulaşılabilecek bir kanunla kitap sayfa bakımından arttırılmış.