E-Dergi

Çok beğendim. Bir Genç/Yetişkin kitabı için oldukça duygusal ve anlamlı bir kitaptı.

Hepimizin kendini bulma çabası olmuştur hayatta belki hala devam ediyor ama bunu daha 15-16 yaşlarında yaşarken çok daha derinden hissediyorduk bence. Baş karakterimizde sadece ergen olmanın getirdiği dünyayı ve kendini anlama çabasını hayalet bir abi, kapalı kutu bir baba ve derin bir kimlik sancısı ile beraber yaşıyor. Özellikle Dante diye onun tam zıttı ama bir o kadar sevilesi bir karakterle ve onun mutlu ve anlayışlı ailesiyle tanışınca bu soru işaretleri daha çok artıyor.

Ari'yi kendime oldukça yakın buldum. Yazar da kitabı çok sade bir dille ama o kadar vurucu sözlerle bezemiş ki insan hayran kalıyor böyle kolay okunan bir cümleden öylesine etkilenince. Sadece aşk değil, aile, arkadaşlık, kendini bulma ve hayatın sıradan akışına bile alışmaya çalışmakla ilgili bir romandı. Çok fazla yerde güldüm, çok fazla yerde empati yapabildim ve çok fazla yerde üzüldüm.

Öneririm.

Distopya okumayı ve robot temalı hikayeleri sevenlerin göz atabileceği; biyoteknolojik birçok terim barındıran bir kitaptı. Yine sisteme karşı bir savaş ama asıl tema en sonda biyorobot/robotların Otonom yani kendi kendini yönetebilmesinin iyi/kötü yanlarının sorgulanmasıydı. Çünkü bu sayede robotlar insan duygularına yakın deneyimler kazanabiliyor, kitapta da bunun sonuçları işleniyordu. Bunların hepsini de maceracı ve kurgu ağırlıklı bir şekilde anlattı yazar.

Konu, tema, tür ve karakterler ilgimi çekse de kitapta oldukça fazla biyoteknolojik terim ve devamlı hikâyenin geçtiği dünyayı açıklama çabası vardı ki bunlar biraz yorucuydu. Her şeyi bu kadar detaylı anlamaya gerek yoktu aslında. Onun dışında olayların gidişatı çok heyecanlandırmadı beni. Zaten bir yandan kitap boyunca karakterlerin geçmişinin de bahsedilmesi takip etmeyi zor kıldı.

Sonuç olarak meraklısı için hızlı okunabilecek ortalama bir hikâye bana göre. Distopya türü iyi kitap çıkarması zor bir alan.

Kitap, adı gibi gündelik hayattan birçok fizik olayını açıklıyor orası doğru ancak bunu nasıl yaptığı bir anlatıcı ve okuyucu için daha önemli. Anlattığı şeyler önemli ve ilgi çekici ama anlatım tarzı pek hoşuma gitmedi. Sanki Lise 11 Fizik kitabımın roman haline dönüştürülmüş hali gibiydi. Kitabın başı hariç her okuyucunun anlatılanları komple anlayacağını düşünmüyorum. Özellikle Fizik alanına ilgisi olup bir yerden başlamak isteyenler kitabı okurken çok fazla araştırma yapmak zorunda kalabilir. Konuya hâkim olanalar içinse kitap çok ahım şahım şeyler sunmuyor bu yüzden en iyi okuyucu kitlesi bana göre bu alana gerçekten ilgi duyan ve bir şeyler bilen insanlar ile sayısal öğrencileri.Ancak tabii ki kitap bir öğretici kitap olarak kötü değil. Bildiklerimin üzerine kattığım çok fazla şey oldu bunu yaparken de çok sıkılmadım. Konular da birbirinden farklı ve gerçek anlamda hayattan alınmış örnekler içeriyordu. Bana kattıkları için mutluyum ancak dediğim gibi herkese hitap etmeyebilir.

İyi zaman geçirmek için güzel bir “uzun öykü” Adanalı yazardan. Önerim tek oturuşta okunması çünkü yazarın çoğunlukla kendini arama ve insanlardan beklentiler üzerine yazdığı öyküler birbirinin devamı. Edebi yönü kuvvetli ve sizi kendine çeken türde hepsi ancak tek canımı sıkan anlatıların biraz havada kalmasıydı.

Vurucu bir son yakışırdı kitaba. Neyse, önerimdir.

Nermin Yıldırım’ı ilk defa okuyorum. Bildiğim kadarıyla tanıdık bir yazar sayılır. Bende şimdiye kadar neden tanışmadım diye üzüldüm zaten kitabı okuduktan sonra.

Kitaptaki öyküler tabii ki güzeldi ancak beni en çok etkileyen yazarın dili oldu. Hiç bilmediğim kelimeler ve as kullanılan ama yerine çok uyan deyimler dışında çok sa güzel edebiyat yazmış. Hem su gibi akıcı hem de işinin ehli birinden çıktığı anlaşılan bir anlatım. Bu yüzünden de diğer kitaplarını okuyacağım. Yazarın biyografisini okuyunca da anlıyor zaten okuyucu değerli olduğunu. Nermin Yıldırım gibi daha çok yazar lazım bize.

Mutlaka bir şans verin.