E-Dergi

Güney Afrikalı çok sevdiğim J. M. Coetzee gibi Ivan Vladıslavıc de o coğrafyadan olunca seçtiğim bu roman; duru, samimi, zengin metaforlarla örülü, adeta bir biyografi ya da belgesel havasındaki dokusuyla tahminimde yanılmadığımı gösterdi. 

Yazarla ilk defa Almanca Dersi romanı ile tanıştım. Sürükleyici olay örgüsü, özgün ve renkli ifade biçimleri, benzersiz hayal gücüne sahip kahramanın bir o kadar sağlam sorgulamaları ve tüm bunların sanatla iç içeliği bir edebiyat tutkunu için fazlasıyla tatminkar; vurucu final de unutulmamalı elbette. Rafine bir okuru ise; tanıyacağı, seyrek rastlanır nitelikteki bir insan topluluğunun hayata bakışları yakalayacaktır. Romanın görünmez karakterlerinin doğa ve renkler olduğunu eklemezsem, eksik kalacak.

Sevdiğim yazar Jelinek'in bu romanı şöyle farklı; neredeyse her bir parlak, hınzır betimlemesini yazarken, ne kadar çok eğlendiğini hissediyorsunuz ve bu da, fena halde bulaşıcı. Bildik bir konu, bu kadar mı nükteli ve ironik anlatılır.

İlk kitabı çıktığından beri takibimdeydi, ama ilk tanışmam bu eseriyle oldu. Evet konu incelikle anlatılmış ve evet; az da olsa çekici metaforlar var, ancak hiç ironik değil ve dümdüz bir anlatım dili var. Gerçekliği tüm derinliğiyle gösterirken keşke biraz daha örtük ifadeler olsaydı.

İlk defa bu kitabı ile tanıştığım yazar bana taptaze bir soluk üfledi. Öykülerin şiirsel tadına eşlik eden hevesle izlenecek sapaklar, duru bir anlatımla birleşmiş ve yetmemiş sonları da incelikle noktalanmış. İlmek ilmek örülmüş, her bir öykü farklı ve eşsiz tatta.