E-Dergi

"hayat denen yolculuk, gitmekten değil, dönmekten ibaretmiş. bak, sen bile gidenlerin arasından çıkıp dönenler safına girdin. gidişinin üzerinden onca yıl geçtikten sonra bir gün ansızın keyfe keder birkaç satırla bana ulaşıverdin. bıraktığın yerde zahmetsizce buldun beni." Gitmekle kalmak arsında kalanların kitabı.Gidersin aklın bıraktığın yarında kalır. Gidersin kalan yarındadır aklın..Kitap bu paradoksu çok iyi işlemiş

Keşke sadece Settarhan'ı Zehra'yı anlatsaydı kendini hikayeye katmaya çalışmasaydı dediğim kitap. Yazarın kendi hayatını anlattığı geçişleri gereksiz ve sıkıcı buldum.Geriye kalan her şey güzeldi.

Kadınların hayatlarının resmi geçidi ve bu geçidi protokol koltuğunda; bir boşluk bulsam da konvoya katılsam bakışlarıyla izleyen fakat bazen boşlukları göremediğinden bazen konvoya katılmayı kendine yakıştıramadığından bazen de üşendiğinden izlemekle yetinen Mücella'nın hikayesi. Durağanlık içinde hareketliği olan bir kitap.

Defalarca başlayıp defalarca yarıda bıraktığım bir kitaptı. Sonunda azmedip bitirdim. Başlangıçta uydurma gelen hikayelerin kitap ilerledikçe nasıl gerçeğe yaklaştığını fark edip Hayrete düşüyorsunuz.

'Saçımın tek bir telini bile şimdi daha iyi tanıyor değilim ve kendime eskiye oranla tek bir adım bile yaklaşmadım. Arkamdan hep meçhul bir kadın izledi beni,bir başka meçhul kadınla birleşmek üzere' Kendimi tanıyabilmek için aldığım daha çok annemi bulduğum bir kitaptı.