E-Dergi

Hayatımızı çocuk olarak tanımlanan Bilinçaltı düzeyinde yaşarken, Anne diye tanımlanan bilinç düzeyine geçince insanın anlamlandırma iştahı artıyor. İşte bu iştahın gıdası olan kitaplar tam olarak bu arkadaşlar. Okudukça Baba tanımındaki üstbilince erişip bunu İnsan-ı Kâmil olma yolunda yoğurunca içindeki ilahi gücü keşfetmeye başlıyorsunuz. Bilinç düzeyine geldim ki yolum sizlerle kesişti bebeklerim (kitaplarımın hepsi bebeklerimdir :D ) Fakat hâlâ açlığım devam ediyor.
Joe Vitale'nin daha önce okuduğum kitaplarını düşününce hepsi aslında puzzleın birer parçası.
Set bitince resmin tamamına bakacağım inşaAllah :D

İlave değerlendirmem; Kitaplar sete özel kutulu olsa çok daha güzel olurdu, fakat hepsi yanak yanağa lastiklenmiş olarak geldi. Neyse ki hasar vs yoktu. Şimdilik söyleyeceklerim bu kadar. Ben biraz dimağımı doyurmaya gidiyorum. Bütün okurlara afiyetler olsun efendim :))

Abdülkadir-i Geylâni Hazretleri’nin müridlerinden birisi olan Şeyh San’ân'ın ibretlik hikâyesi bu eser. Aslına bakarsanız kitabın adı başlı başına bütün içeriğin özeti. Henüz böyle bir kitabın varlığından bile bihaberken farkında olmadan her seferinde kendime telkinde bulunduğum ifadeydi bu benim. GÜNEŞ DOĞMAK İÇİN BATAR! kendi basit hayatım için fazla iddialı konuşuyormuşum halbuki.
Kitabı okurken sözlerini bildiğimiz ama hikayesini genellikle bilmediğimiz bir türküsünün derinliklerine sayfa aralıyoruz. Oradan Allah-u Ekber dağlarında soluklanıyoruz. Çeşitli bölgelere ve beldelere İslâmı anlatmak ve tebliğ etmek maksadıyla müridlerini gönderen Geylâni Hazretleri, Şeyh San’ân’a tenbihinin neticesinde başına gelenler ve sadakatin sıcacık elini hissediyoruz.
İçime en çok işleyenlerden birisi de olayların bir kısmının Cennet Vatanımın topraklarında yaşanmış olması.
hasılı 1 saat kendinize vakit ayırın ve bu serüvene şahit olun derim.

Abdurrahman abimi bilen bilir. Kelâmı pek kuvvetlidir. Kelâmın kuvveti kaleme de tesir eder. "Vatan sevgisi imandandır." Bunu herkes bilir. Fakat o Vatanın gitmekte olduğumuz asıl Vatanımız olduğunu abimin kalemiyle idrak ettim. Bu sadece bir örnek. Satır satır, paragraf paragraf, sayfa sayfa buluyorum derin hislerimin tariflerini. Kitabı imzalatırken ayak üstü ettiğimiz sohbette de söylediğin gibi, hiçbir şeyi yüreğinin tellerine asıp hissetmeden yazmamışsın abim. Nice güzel sözlerin, eserlerin olsun. Bizlere de istifade etmeyi nasip edene hamd olsun..

Suikastlar yalnızca kişilere yapılmaz. Bazen fikirler, bazen ideolojiler, bazen de projeler suikastlarin hedefi ve kurbanlarıdır...
Her şey aslında O GÜN başlamadı. O GÜN yalnızca bazı (!) şeylerin sonucu ya da belki de devamıydı..
İlk satırdan itibaren hayretengiz bir ruh haletine büründüm. Yakın tarih sandığımız bir olayın Ulu Hakan Abdülhamid Han dönemine kadar varıyor olması bile bu olayın öyle sıradan, basit, satır arası denilemeyecek bir olay olduğunun ispatı. Zira satır arası demek, Sümen altı etmek/etmeye çalışmak tarihe atılacak en büyük kara leke, kanlı imza olur.
Selman Kayabaşı gerçekten muazzam bir kalem. Rahmetli Muhsin Başkan'ın suikastını merak ederken tarihin bilinmeyen dehlizlerine düşüyorsunuz.
Okul sıralarında 2 cümle dahi edilmeden geçilen onlarca şeyin aslında tarihimizin mihenk taşları olduğunu gördükçe derdi artıyor insanın. Evet okumak bir şey, lakin her şey o bir şeyden çıkıyor. Ve yine evet derdi olan okur, derdi yoksa da dert sahibi olur...

yazmak okumaktan çok daha etkilidir. hele ki kelam ALLAH kelamı ise..