E-Dergi

José Saramago’nun Körlük romanı, insanlığın en temel değerlerini sınayan güçlü bir alegori. Aniden yayılan bir körlük salgını toplumun düzenini altüst ederken görme yetisini değil, vicdanını kaybeden bir dünyanın portresi çiziliyor. Saramago, kesintisiz cümleleri ve alışılmadık noktalama biçimiyle benzersiz bir anlatım kurmuş. Bu tarz, okumayı zorlaştırmak yerine okuru metnin ritmine dâhil edip, dili daha canlı ve doğal kılıyor. Körlük; korkunun, bencilliğin ve umudun iç içe geçtiği bir insanlık sınavını anlatırken, her sayfasında okuru kendi görme biçimini sorgulamaya davet ediyor. Düşündürücü olduğu kadar sarsıcı da olan bu roman, insan doğasının en çıplak hâline bakmaya cesaretiniz olup olmadığı sorusunu soruyor.

Fyodor Dostoyevski’nin Suç ve Ceza’sı, insan ruhunun karanlık labirentlerinde yapılan sarsıcı bir yolculuktur. Petersburg’un kasvetli sokaklarında geçen roman; vicdan, suç, adalet ve bağışlanma gibi kavramları derin bir psikolojik çözümlemeyle ele alır. Genç bir öğrencinin zihninde şekillenen fikirlerle başlayan hikâye, insanın aklı ve kalbi arasındaki çatışmanın evrensel bir yansımasına dönüşür. Dostoyevski, okuru yalnızca bir olay örgüsüne değil, insanın kendi iç mahkemesine davet eder. Yoğun atmosferi, içsel sorgulamaları ve karakterlerin çelişkileriyle roman, her satırında okuru düşündürür. Suç ve Ceza, insana kendi vicdanını dinletmeyi başaran, edebiyatın en derin ve kalıcı eserlerinden biridir.

José Saramago’nun Bütün İsimler romanı, sıradan bir insanın iç dünyasında saklı olağanüstülüğü anlatan derin bir yapıt. Nüfus kayıt dairesinde çalışan mütevazı bir memurun, tanımadığı bir kadının kimliğine duyduğu merakla başlayan yolculuğu, bireyin varlık arayışına dönüşür. Saramago, bürokrasinin soğuk duvarları arasında insan ruhunun sıcaklığını, yalnızlığını ve anlam arayışını incelikle işler. Uzun soluklu cümleleri, ironik anlatımı ve benzersiz diliyle okuru alışılmadık bir anlatımın içine çeker. Gerçek ile hayalin sınırları silikleşirken, insanın kendini bulma serüveni evrensel bir boyut kazanır. Bütün İsimler, yaşamın anonim kayıtlar arasında kaybolan özüne şiirsel bir bakış sunar; sade bir hikâyeden derin bir felsefi deneyim yaratır...

José Saramago’nun Görmek romanı, modern demokrasinin kırılganlığını ve toplumsal bilinç kavramını sarsıcı bir alegoriyle sorguluyor. Bir seçim günü, başkentteki seçmenlerin neredeyse tamamı oy pusulasını boş bırakır. Bu sessiz ama devrimci eylem, devletin düzenini altüst eder ve iktidarın paniğe kapıldığı bir politik laboratuvar yaratır. Saramago, ironik dili, kesintisiz cümleleri ve derin gözlemleriyle okuru hem güldürüp hem rahatsız ediyor. Körlük romanının evreninde geçen Görmek, bireyin vicdanı ile sistemin baskısı arasındaki ince çizgiyi ustalıkla işliyor. Okur, sayfalar ilerledikçe “görmek” fiilinin yalnızca gözle değil, bilinçle de ilgili olduğunu fark ediyor. Baştan sona düşündürücü, kışkırtıcı ve edebi açıdan doyurucu bir roman.

Füruzan'ın her hikâyesi gibi bu kitaptakiler de çok güzel, kesinlikle tavsiye ederim.