E-Dergi

Şuanlık zorlanıyorum ama başarmak için zorlukları aşmak gerek :) Tavsiye ederim, içeriği zengin ve oldukça güzel, her şey açıklanmış, kelime bilginiz bu kitapla gerçekten yükselecek inanamayacaksınız :) Sınava hazırlanmak için yüzde yüz ideal.

Tanizaki, en sevdiğim yazarlardan birisi olmasına rağmen bu romanında istediğim havayı bulamadım, zira durgun bir havada ilerlediği için de sıktı diyebilirim, kitabı bitiremedim bu yüzden. Tanizaki'nin Naomi adlı eseri bununla karşılaştırılamaz bile, Nazlı Kar maalesef hikaye ve kurgu açısından beni sarmadı.

Başka bir harika Dostoyevski romanı daha... Psikolojiyi sevdiğim için daha bir ilgimi çekti, okurken karakteri hissediyorsunuz, kaliteli kargo için teşekkürler kitapyurdu...

Kitabın kapağında 5000 puntoyla "+18" yazılsaymış keşke, kitabın yarısını okudum ve demeliyim ki cinsel ögeler çok fazla. Murakami'nin her kitabında bu tür şeylerin olduğunun ben de pekala farkındayım, fakat yazarın ilk bitirdiğim kitabı olan "Renksiz Tsukuru Tazaki'nin Hac Yılları" adlı kitabı da aşağı yukarı 300 civarı sayfa olmasına rağmen cinsel ögeler kitabın yalnızca %15'ini kapsıyordu. Bu eserinde ise, ki Murakami'nin okuduğum ikinci kitabı bu, 350. sayfaya kadar %50-%60 cinsel öge barındırıyor, açıkçası bir noktadan sonra da bıktırıyor bu durum. Gri'nin Elli Tonu bile bu kadar olamaz diye düşündüm ki o kitabı okumadım bile, belki o daha beterdir, bilemem... Bunların dışında kendine has bir havası var, her ne kadar çoğu kişi Renksiz Tsukuru Tazaki'nin Hac Yılları kitabını en düşük seviyede görüp bunu göklere çıkarsa da, benim açımdan durum tam tersi oldu. Tabi bu benim kendi görüşüm. Bunlar bir yana, özellikle Kitapyurdu'na çok teşekkür ediyorum...

İlk okuduğum Murakami romanıydı...Açıkçası beni gerçekten derinden etkiledi...Kitabın üçüncü sayfasında göz yaşına boğuldum, kitabı hemen kapatıp bir süre sakinleşmem gerekti..Her insanın sevip de okuyacağı türden bir roman değil, kendine has bir kitlesi var, bu kitabı bence ancak Tsukuru'nun içler acısı halini anlayamayanlar sevmeyebilir. Tsukuru'da kendimi buldum, açıkçası bu nokta karakterle diğer romanlardaki karakterlere ziyade daha çok yakın hissetmemi sağladı. Murakami, bu eserinde yalnızlığın romanını yazmış, terk edilmişliğin... Bir insana bir sebep gösterilmeden onun canını yakacak bir harekette bulunmanın, o insanı sandığınızdan daha da acıttığını gösteren bir kitap. Tsukuru'nun bir rengi yok, renk herşey değildir, Tsukuru kitapta bir rengi değil "yalnızlık" denen kavramı temsil ediyor çünkü, okuyanın dostu oluveriyor, benzeri başka bir kitabı da olsun isterdim, şuan Zemberekkuşunun Güncesi'ni okuyorum, teşekkürler kitapyurdu...