E-Dergi

Tüm karakterlerin yalnızlıkları romanın temelini oluşturur.Odasında ışıksız kalamayan,son iki aylık kirasını ödeyememiş,geçmişin görüntüleriyle boğuşan, annesinden kalanlarla ve anılarla baş etmeye çalışan,odasındaki eşyaları elden çıkartan genç adam,kahvede baskın bir adamla tanışır.Bu kişiyle tanıştığı dönemde ev sahibi genç memuru kiralık odasından çıkartmak üzeredir ve  adam,genç memura kendi kaldığı evin bir odasını kiralatır.

Romanda yer alan ilk oda memurun annesinin anılarının olduğu,ışıksız uyuyamadığı,anılarla baş etmeye çalıştığı bi odayken,yeni kiraladığı oda ise kendisiyle baş etmek zorunda kaldığı yer olur.Üçüncü oda ise ev sahibinin odasıdır.Genç memurun evlenip sürekli kalamadığı bir odadır bu.Aynı zamanda bu oda romanın sarsıcı sonunu hazırlar.Romanın bir başka odası ise memurun iş yeridir ki burada yaşadıkları da yalnızlığını,çıkmazlarını besler.

Begüm lise son öğrencisiyken banka şefi olan Ali ile yağmurlu bir günde yolları kesişir. Ali’nin Begüm’ü arabaya binmesi için davet etmesi ve Begüm’ün evine bırakılmasını kabul etmesiyle tanışırlar. Teyzesinin kızıyla evlendirilen, otistik çocuğu olan Ali, Begüm’ün peşine düşer ve usul usul onun hayatına girer. Begüm sevgisizliğin, ilgisizliğin , annesinin durumuna düşmek istemeyişinin etkisiyle Ali’ye tutunur. Yasak aşk başlar. Başlarda bu aska karşı koymaya çalışsa da Begüm bazı sırların ortaya çıkışıyla duruma karşı koysa da hayatın akışına , kendine söz geçiremez. İkisinin de hayatı eskisi gibi olmayacaktır. İkisinin de hayatı iyi yönde mi kötü yönde mi bir değişime girer, romanın son sayfalarına doğru bu soru cevap bulur.

 

Hayatta Kalma Alıştırmaları aslında tamamlanamayan bir serinin ilk kitabı.

Yazar kitap içinde anlattıklarını yaşamıştır. Tüm anlatılanları, yirmi yılını sahte belgelerle yaşamış “kaçak”ın kaleminden okuruz.

Ölüme, kahramanca ölümlere şaşırılmayan bir dönemi anlatan kitapta, işkenceler, toplama kampları, İkinci Dünya Savaşı, soykırım, kaçış, sahte kimlikler var.

Kitap içinde yer alan işkenceye ait bölümler okurken beni hayli sarstı. Yazarın işkenceyi tanımladığı, işkence deneyimlerini anlatırken kendi deneyimleri üzerinden işkenceye anlamlar verdiği bölümler çarpıcıydı, işkence yöntemlerini anlattığı bölümlerse ürkütücüydü, iç sızlatıcıydı.

 

Betimlemelerin de yer aldığı,yazarın şairliğinden gelen şiirsel anlatımın da bulunduğu roman,yer yer  soyuta yaklaşan bir anlatım biçimini de barındırır.

Sonu bakımından hayli şaşırtan bir polisiye okudum.Olay kadar romanın karakterlerine de hayran kaldım.

Komiser Kostas Haritos serinin ilk kitabı olan Gece Bülteni,hayli karışık bir cinayetin soruşturmasını içerir.Atina’da Arnavut bir çiftin katledildiği cinayetle başlayan karmaşa Haritos tarafından çözülmeye çalışılır. Romanda göçmen sorunları işlenirken gerçekleri saptıran,gerçeklerden uzaklaşan medyaya bir eleştiri vardır.

“Beni yazar yapan Heybeliada’dır” diyen yazarın,roman karakteri Haritos,Atina’da görevli bir komiserdir.Komiser Yunanistan’a gelen göçmenlerden hoşlanmaz,ülkesinin geleneklerinin yozlaşmasından dolayı üzgündür ve eşi ile olan ilişkisiyse hayli ilginçtir.Şehir dışında hukuk okuyan kızına ne kadar düşkünse müstakbel damadı için de o kadar antipati duyar.Haritos’un eşi elinden televizyon kumandasını düşürmezken,  Haritos’un yardımcısı Tanasis her şeyi eline yüzüne bulaştıran biridir.