E-Dergi

kafka'yı hep anlaşılmaz,ağır dil kullanan bir yazar olarak bilirdim...ama dönüşümü okuyunca ne söylemek istedğini ,direk aktaran bir yazar olduğunu anladım...kahramının böceğe dönüşmesi, kitabın 3.cümlesinde başlayarak,yeterli uzunlukta güzel bir gelişme devam ediyor... anlamlı bir son bekliyor okuyucu bence...benim çıkardığım anlam ise,dünya üzerinde birey tek başına yaşar,gelişir ve ölür...belkide kafkanın hep bahsettiği yitirmişlik özellikle bu eserinde saklı...

sırf dostoyevskinin tüm yapıtlarını okumuş olmak için okudum ve hayal kırıklığı yaşadım dersem yeridir...dostoyevski bu kez galiba işin kolayına kaçmış...

kitabın ilk bölümü bayağı sıkıcı geldi bana...acabamı dedirtti bana...bu sefer olmamış diye düşündüğüm sırada,ikinci bölümde dostoyevski müthiç sanatını kullanarak, insanlara karşı intikam almak duygusuyla yanıp tutuşan kahramanın,kendi kendini bitirişini anlatıyor...ilk bölümde biraz zorlanılsada,ikinci bölümde bir çırpıda sonu göreceğinize inanıyorum...

tüm zamanlara gönderme yapan bir kitap bence...insanlığa dair yaklaşık 180 yıl önce yazılması bu kitabı daha bir cazip hale getiriyor...ara vermeden,soluksuz okunacak bir kitap bence...

ömer seyfettinin bu kitaplarını açıkçası kargo ödediği için almıştım, ama alıp 13 yaşındaki yeğenime okuması için verecektim tabi...bi gün yeğenimin masasının üzerinde görünce kitabı,açıp pembe incili kaftan hikayesini okudum çok beğenmiştim...anlatımı,dilini üslubunu...o hikayeden sonra zaten ince ve okuması kolay olan bu 10 cildi 3 günde bitirdim...büyüklere ve küçüklere tavsiyemdir :)