E-Dergi

İnsan ve davranışı üzerine okuduğum en iyi kitap şüphesiz. Romandaki Karamazov ailesinin her bir ferdini öyle bir tasvir ediyor ki, duygular düşüncelerden öte bilinçaltlarını bile gün yüzüne çıkarıyor. Gelişen olaylar, kahramanlar ve diğer tüm unsurlar muhteşem.

İnsanı anlamak isteyen herkesin Dostoyevski'yi okuması, bütün eserlerini sindire sindire okuması ve anlaması gerek.

İki kısımdan oluşuyor; ilk kısım için bilinçaltının teorik kısmı, ikinci kısım için ise bu teorinin dayandığı günlük yaşantısından kesitler ve bilinçaltının davranışlara yansıması diyebiliriz. Bunun açık ve net bir şekilde(yalan söylediğini bile söyleyecek şekilde) aktarılması...
Büyük yazar olmanın, deha olmanın ve insan ve davranışıyla ilgili en az kuramcılar kadar fikre, gözleme ve düşünceye sahip olmanın getirdiği bir eser...

Bozkır, tren istasyonu, cenaze, mezarlık çerçevesinde 1 günü anlatan; geri dönüşleri, anlatım tarzı ve verdiği mesajlarla okunması gereken bir eser. (Sondaki not hariç herşey çok güzeldi,
Kitabın yayınlanmayan bir bölümünün Cengiz Hana Küsen Bulut olarak kitap halinde yayınlanması)

"...içimizdeki şeytan yok... içimizdeki aciz var... tembellik var... iradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç birşey: hakiklatleri görmekten kaçmak itiyadı var..." kısmıyla insanın kendisiyle yüzleşmesini doruklara çıkaran, kurgu olarak diğer romanlarına göre biraz daha geri kaldığını düşünsem de, tasvirler, tahliller ve karakterler kitabı okunması gereken bir kitap yapan unsurlar. ayrıca kitabın sonunda insanın üzerinde kalan etkisi....