E-Dergi

Bazı eserleri, duygularımızdan soyutlanıp okumamız mümkün olmuyor. Hele ki yıllardır yaşanılan bunca acıya -864 kilometre uzaklıktan- şahit oluyorken. Hele ki Cemil Meriç’in “adsız ve ruhsuz “ tanımını sonuna kadar hakeden böyle bir dünyaya, son nefesinde dahi adamlığı,şahsiyeti,yiğitliği ,vatanseverliği öğreten bu kadar kıymetli bir kalem yazmış ise duygudan soyutlanmak mümkün mü?
Kitap bitince İbrahim,yahya, imad,hasan,ahmed ve nice şehit için yüreğim hüzünlendi. Şehadetin zılgıtlarını kalbimin derinliğinde hissettim.