Kizlarima Mektuplar'i tanidigim,kitap okuyan okumayan tüm
dostlarima önerdim.Kizimla birlikte okuduk ikimizde çok begendik.Kizim,
böyle düsünceli, sevgi dolu bir babanin ve usta bir yazarin,bir
bilimadaminin kitabini okmus olmaktan çok hoslandi.Ben hem bir okur olarak
onun yazmaktaki ustaligi,gözlemciligi,duygu tahlilleri,ögretileri açisindan
baktim ve okudum kitabi ve çok begendim.
Ayrica,yine ülkemizde az rastlanan bir baba örnegi oldugu için de
özellikle daha çok hayran oldum.Çünkü bizde çocuk
büyütmek,bakmak,okutmak,ders çalistirmak,okuluyla ilgilenmek,ögretmenlerle
görüsmek,onlara mektup yazmak ,telefon açmak,daha pek çok sey annelerin
görevidir,maalesef.Böyle bir ülkede böyle bir kitabi zaten ancak rafine bir
insan,örnek bilim adami bir baba yazabilirdi,diger konulardaki ustaliginin
yaninda babaliktaki ustaligini da görmüs oluyoruz.
Ellerine, yüregine,beynine ,gözlerine saglik Emre Kongar diyorum,pek
çok annenin olamadigi kadar ilgili,pek çok babanin olamadigi kadar ilgili ve
sevgili oldugun için.Üstelik bunu bur de yazip ta pek çok inasana(okuyanlara
tabii ki)örnek oldugun için.Hala çocugunu UYKUDA ÖPEN babalarin
yasadigi,isten güçten,sosyal aktivitelerden,maçtan,tv.den vakit ayirip ta
çocugunu göremeyen babalarin yasadigi bir ülkede böyle bir kitabi yazmak
,bazilari tarafindan erkeklik imajina pek uymasa da bir insanlik,bir
babalik göreviydi,onu da fazlasiyla yerine getirmissiniz sagolun.
Kızlarıma Mektuplar Yaşamdan Satırbaşları
