E-Dergi

Eseri okuduğumda gerçekten beterin beteri olduğunu idrak ettim. Şu an hak ihlalleri var, kabul. Fakat Başgil hocamızın çektiklerine bakınca sızlanan nefsimden utandım.
Hocamın kitabındaki hatıraların özeti saydığım bir paragrafı sunmak istiyorum;
''Talihsiz Türk Milleti! Başka bir yerde ekmek parasına muhtaç olarak yaşamaya mahkûm olan sefillerine sinende besler prens gibi yaşatırsın da, öz evlâtlarını hücre ve nezâret altı hapislerinde süründürürsün? Bu da senin kaderin!''

Eski başpapaz İlker Çınar özüne dönüp düştüğü tuzaktan insanları sakınmak için bu eseri kaleme almış. Allah razı olsun. Olaylara ve kişilere şüpheli yaklaşımlarından dolayı ''paranoyak'' yaftası yapıştırılanları bir nebze temize çıkartmış.
Eserin yarısında misyonerlerin faaliyetleri, yöntemleri, gelir kaynakları vb. işleniyor, diğer yarısında ise gençliğin imanını sorularla çaldılar* romanında ki işlenen konuya değiniyor ve soruları veriyor. (Emine Şenlikoğlu - Mektup Yay.)

Abdülhamid... İlber Ortaylı'nın dediği gibi, ''O SON İMPARATORDUR''. Müthiş dehası, kurduğu hafiye teşkilatı, maarife verdiği önem, hasta adam denildiği halde 30 yıl imparatorluğun inhitatını geciktirmesiyle Müslüman Türk kimliğini avrupanın paslanmış beynine nakşeden bir insan. Ve onun hayatını bilmek, izini sürmek inkişafımız için elzemdir. Herkesin okuması gerektiğini düşünenlerdenim.

Kitap akıcı ve etkili bir dille yazılmış. Hedefleri belirgin yalnız bir yol arayanlara klavuz olabilecek nitelikte. Aynı zamanda hedefi olmayanlarada hedef olmakta iddialı diyebilirim.
Yalnız bir noktaya dikkat çekmek istiyorum. Haddim değildir ve yanlış da anlamış olabilme ihtimalini göz önünde bulundurarak şunu belirtmek isterim; Her şeyde ölçülü davranmak gereklidir. Ne az, ne çok. Ölçülü... Bu öğretiye haiz olmayan insanlarda (yanlış anlama ile) kötü sonuçlar ortaya çıkabilir. Örneğin insan herşeyi başarabilir deniliyor. Ve insanların kendisini 'her şeyi yapabileceğine' inandırması isteniyor. Burada ölçü biraz kaçmış. Allah korusun bu güven aşırıya kaçtığı takdir de gurur ve kibre yol açabilir. İmtina ile yaklaşmamız gereken haller!

Gerçekten 'uçurumun kıyısında bir iç hesaplaşma'. Bir insan düşünün; Büyük ümitlerle gurbette ev hazırlıyor, perdeleri takarken düşüp karnını çarpıyor fakat önemsemiyor. Ailesini yanına alıyor. İşler yolundadır. Bir zaman sonra ağrılar başlıyor. Gidilmedik doktor, denenmedik tedavi yöntemi kalmıyor. ı,ıh!... Çare yok. Acılar içinde, ölümü arzuluyor. Karısı, en yakın iş arkadaşı üzerinden rant arayışında.
Victor Hugo'nun Bir İdam Mahkumu ile benzerlikler taşıyor. İnsanın iç dünyasının en yakın dostu, aynı zamanda en büyük düşmanı olduğunun resmini çiziyor. İnsanın bakış açısının gücünü gösteriyor Tolstoy.