E-Dergi

Gabo'unun o mükemmel anlatımıyla okuduğum bu kitabında aklımaki tek şey; insanlığın yüzyıllar önce düştüğü cehalet çukurunda hala nasıl böyle debelenebildiği oldu.

O kadar kıymetli yazarın,bu güzel hikayetlerini bir arada bulup okumanın yanı sıra; Murathan Mungan'ın seçki sırasıyla okumak ayrı bir lezzet verdi.

Kadının toplumdaki yeri, toplumun kadına olan bakış açısı ve ondan beklentisine göre mi belirlenmeli ?! Hangi yüzyılda olursa olsun kadın kendi duruşunu özgürce sergileyemez mi?! Kitaptaki her iki oyunda bu soruları isyanla sorduruyor insana.
Mesela ilk oyunda; üçüncü perdeye kadar olan 'Nora bu mutlu evlilikten, onu bu kadar çok seven bir erkekten neden kaçıyor?' sorusunun cevabı; kocasının (aslında o çağın) kadına nasıl baktığında yatıyor. Güçlü duruşunu, zekasını toplumda kocasını rencide etmeden gizlice kullanan kadının aslında kocası tarafından bile sadece aciz ve muhtaç olursa kabul göreceğini hissettiriyor.

Viktor Frankl kamptaki zorlu günleri gözlerimiz önüne sererken yaşamdaki gerçek anlamı sorgulatıyor bize.

Calvino anlatırken nerede dolaşmak istediğinize göre değişiyor, kitabın size hissettirdiği. Yaratılan ütopik kentlerde mi, insanoğlunun zihninde mi....
Son cümleden çıkamıyorum;
'İki yolu var acı çekmenin: Birincisi pek çok kişiye kolay gelir: cehennemi kabullenmek ve onu görmeyecek kadar onunla bütünleşmek.
İkinci yol riskli: sürekli bir dikkat ve eğitim istiyor; cehennemin ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak ve bulduğunda tanımayı bilmek, onu yaşatmak, ona fırsat vermek.'