E-Dergi

Yazarın ilk okuduğum kitabı ve bana göre oldukça ilginç bir üslubu var.Farklı konulara geçiş yapılıyor gibi görünse de ana mesaj sabitliğini koruyor.Bazı tespitleri çok hoş, örneğin ; Modernizm, bilgi sahibi ama cahil insanlar üretti.

İnsanlık yeniden dirilir mi ? Yaşadıklarımız bizi umutsuzluğa sevk etse de yazarın da dediği gibi hiç bıkmadan bu yolda çalışmak gerek...

Kitabın bitmesine üzüldüm.İnsanı derin düşüncelere daldıran ve burada bırakan bir eser olmuş.Özellikle kitabın son bölümünde "Efendim" şiirindeki şu satırlar:Artık yalnızlık nedir çok iyi biliyoruz.Ama yine de içimizde mahcup bir yer var.İçimizde bir yer,senden bahsedilince,bir çocuk gibi başlıyor kıpraşmaya.O yer aşkına!

Çok tekrar olmasına rağmen sıkılmadan okunup ibret alınacak bir kitap.

Çok fazla yazmaya gerek yok.."Kederin hakikati Allah'tan uzaklık,safanın hakikati Allah'a yakınlık." Özet burada bu sözlerde....