E-Dergi

Karakutu yayınları bir çok iyi kitap çıkarıyor bir çok kötü... Bu okuduğum kitap ta kötüler hatta en kötüleri arasında. Hiçbir konu bütünlüğü olmayan, kurgusan yoksun, anlamsız bir kitap. Gereksiz deprem bilgileri veren ve sonunda hiç birşey olmayan manasız bir kitap. Niçin yazıldığını ve yayınlandığını yayın evine sormak lazım...

Şimdi kitap için olumsuz yorum yapmak, atıp tutmak çok kolay. Sonuç olarak ortada bir emek var. En azından öyle gözüküyor. Ancak böyle TUHAF kitaplar yazmanında ne alemi var. Değişik bir tarz yapmak isteyebilirsiniz. Hatta güzel mesajlar vermekte isteyebilirsiniz. Ama böyle abzürt şeyler yazmak (yazarın affına sığınıyorum , mutlaka iyi niyetle yazmıştır) bir edebiyatçıya yakışmıyor. Fantastik edebiyata merakınız olabilir. O tarz şeyleri bende severek okurum. Demek istediğim Eminemin sordum sarı çiçeği söylemesi, mars kurulan koloniler, ışınlanmalar, ve bir sürü şey. Yani aslında malzeme okadar zenginki... Sonsuz hayal gücünüzü kullanarak iyi şeyler yazabilirsiniz. Lakin bu kitaptaki hayal gücü çok sığ kalmış...

Filmi çecrilen bu kitabı okuken heycanla takip ediyorsunuz sayfaları ardı ardına. Polisin kızı ne zaman ve nasıl bulacağını tahmin etmeye çalışıyorsunuz. Ama sonunu okuyunca bune şimdi diyebilirsiniz. Ya da çok şaşırada bilirsiniz. Bence sonu çok yavan kaçmış. Daha çarpıcı bir son olsaydı, kitabın konusunu biraz daha ilginç bir hale getirebilirdi...

Yazarın her zaman ki tarzının dışında yazmış olduğu tek kitabı taş meclisi. Şamanların mücadelesini heyecanlı bir dil ve kurguyla yazmış yazar. Filmini seyretmedim ama kitabı oldukça keyf verici ve başarılıydı...Hayal gücünün sınırlarında dolaşan güzel bir kitap...

Daha fazla edebi değer taşıyan kitapları okumak gerektiğini düşünüyorum. Kişisel gelişim kitapları gibi öğüt verici tarzda yazılmış kitaplar insanı sıkabiliyor. Susanna tamaronun çok satanlar listesine giren bu kitabı tıpkı bu sınıfa girenlerden. Ders kitabı niteliğinde...Daha iyileri var arkadaşlar...