E-Dergi

USTA BİR ŞİFACININ KADİM SIRLARI

İleri dereceler biriktirmek, genellikle daha az konuda, gittikçe daha çok bilgi sahibi olmak anlamına gelir."

Kitapta geçen bu söze istinaden, diyeceğim o ki, bu tarz kitaplar, sonuç almak odaklı, bilinmeyen hangi mucize ilaçla ilgili olduğu veya bir sırrı içeriyor mu diye merak uyandırır.
Dünyada var olmuş gerçek kişi Dr. Naram ve onun el verdiği kişinin anılarında oluşuyor.
Hayattaki şifaların yaşam biçimi olduğu aşikar.
"Bu dünyada yaşayan insanların %95 i ne istediğini bilmiyor."
Hiçbir zaman istedikleri bir şeyi gerçekleştiremiyorlar.

"Bu dünyadaki insanları yüzde üçü de ne istediklerini biliyor, ama başaramıyor."
"İnsanların yüzde biri ise ne istediğini biliyor ve başarıyor, ama onlarda başarmanın keyfini çıkaramıyorlar."
" Geriye kalan sadece yüzde birlik grup ne istediğini biliyor, başarıyor ve keyfini çıkarabiliyor."

Bu dilime girmek çok zor, insanların yüzde 99 u aynı kaderi paylaşırken neden yüzde 1 e giremiyoruz diye mutsuzuz, gerek yok.

Kitabın sonuna doğru yavaş yavaş kurulan o felsefi altyapı başlarda anlaşılmıyor,
MUMLAR SONUNA KADAR YANAR,
ne alaka bağlantı kurmaya çalışıyorsun ama bu aslında bir kitap adı değil anlık bir farkediş,durummuş.
Hesaplaşmada yemek masasının bir savaş alanına çevrilmesi, sorgulayıcının general kimliği (yazarın seçimi) bu kurgu merkezine tam oturuyor,masada boş sandalye olması düzeni bile geçmişin aslında hiç geçmediğinin,sadece ertelenmiş olduğunun görsel bir kanıtı olabilir.
Okumaya devam etmem gerektiğini biliyordum daha da artan hararetli sohbetler ve kitabın sonuna yaklaşıldığının habercisi olan her sona bağlama cümlesi ama yeniden açılan dialoglar su gibi akıyor.Büyük bir kısmı monologlar halinde geçiyor,arkadaşı cevap vermeyi reddiyor aslında bu “pasif saldırganlık” o yüzden Henrik konuşmaya devam ettikçe ediyor bu suskunluk da Henrik’e o çok istediği kapanışı vermiyor.O yüzden bu kitap 1000 sayfada olurdu. Şahsen ben zaten 1000 sayfa okumuşum kadar uzun zamanda bitirdim.

MUTSUZ OLMAK
Bir yüreklendirme,
Mutsuz olmak diye bir şey yok ya da mutsuz olmak diye bir şeyde var.
Öncelikle her an daima mutlu olacakmışız diye bir şart olmadığını kelimenin çok abartıldığını, mutlulukla ilgili çok kitap okuyarak bakış açınızın değişmesini olumlu anlamda geliştirebileceğiniz bir kitap daha.

"Mutluluk önemli ama anlam daha da önemli." diyor.
Ne kadar insan mutlu olmaları gerektiğine inandıkları için mutsuz oluyorlar acaba, başarı zorunluluk değil bir ihtimaldir, diyor.
Bu kitabı okuduktan sonra sizde kelimelere çok takılmamaya başlayacaksınız.
Bir başka çok önemli farkındalıkta, bütün başımıza gelen talihsizliklerin, insanların evlerinde oturmamalarından doğduğuna değinmesi, bence de çok haklı mutluluk dışarıda değil.

Biraz diktatör dili sizin kafanıza bu gerçekliği vura vura sokacak.

Her anımız mucize, ve toplamı yaşama sanatıdır.
Her şeyin olduğu gibi mutluluğunda zıddı olması gerekiyor hayat dengeden ibaret.
Melankoli de insan varoluşunun asli bir unsurudur.

BENİM YÜZÜMDEN
Kitabın yazarı klinik psikolog, o yüzden bedava bir terapi, kısacık bir hikaye.
Sıkışmış bir ilişkide kalmak zorunda kalan, bırakamamak, yardım işaretlerini göremeyen bir sevgili.
Kitaptaki şikayetler iç konuşma ile aslında sebep sonuç ilişkisini bize veren bir metin.
Anlatıcıyı, bu duyguları yaşamış bir tanıdığımıza benzetirken! yazar bunu açıklıyor. "İnsan tam olarak birleşemeyince tam olarak da ayrılamıyormuş."

"insan ne yaşadığını unutuyor da ne yaşamadığını hiç unutmuyor" bir ilişkiden çıkınca yaşadığımız o keşke işte hep bu yaşamadıklarımız, ve peşine düştüğümüz arayışlarda bu yaşayabilme ihtimalleri diyor.
Kendi umudumuzun yarım kalmış heveslerimizin bekçisi olabiliriz.

insan bu hayatta geçmişi dışında neye tutunabilir, bunu da en iyi olması için neyi değiştirebilir? sorularıyla düşündürüyor.

Ve alamadığımız şeyi veremeyiz diye de yüzümüze vuruyor.

Belki de hep beklediğimiz için vermeden alamıyoruz ve bu bizim yüzümüzden, diye de kitabın adına vurgu yapıyor.

KENDİYE DOST OLMAK
Hayatı Nasıl Kolaylaştırır?

Herkesin hayatını değiştiren bir kitap olmuştur, yazarında farkına varmasını sağlayarak okuduğu bir felsefi kitapta iyi bir insan olmak konularını hakkında, sürekli bir konuyu didiklemek, tartışmak yerine eyleme geçmenin öneminden bahsediyor.
Harekete geçmek önce kendinden başlamak, bize nasıl bulmak istiyorsan öyle bırak deyimini hatırlatıyor.
Kişinin daha çekilir bir dünya için, hareket noktasına değiniyor ve buna bilinçli olarak başlamasına yardımcı oluyor.
Hümanizmin ne olduğunu hatırlatıyor: "her insana en iyi yanlarını gerçekleştirme imkanlarını tanımaktı."
Kişi mükemmel olmaktan incinmez, yani iyilikten zarar gelmez diyor.
Bakış açısını genişletmek insanın kendi hayatının anlamını da zenginleştirecektir diyor.
İnsan iç çelişkilerini, kendi dengesini ayarlarken dışa bağımlı olmaksızın çözebilmeli diyor, ki bence de kimseden onay beklemeksizin insan kendiyle dost olmalı böylece bu da mutluluğu doğuracaktır. Kendinin akıl hocası ol.