E-Dergi

Babil her şeyden önce bir başkaldırı, bir devrim hikayesi. Bunun farkında olmak gerekiyor. Dark Academia tarzı olduğu söylenmiş çokça. Sanatı, edebiyatı, bolca çince latince kelimeyi, sihiri ve bunların üzerinde gezinen sömürgecilik, ikinci sınıf insan olma durumu, yabancılaşma, makineleşmeyle işsiz kalan insanların çaresizliği gibi karanlıkları da içinde barındırıyor. Özellikle söylemem gerekirse kitabın yarısından sonrası öylece akıp gidiyor. Bitirdiğinizde farklı bir yeri olacak Babil'in.

Yunus Nadi ödülü aldığı ve altındaki yorumlarda çok iyi olduğu konuşulduğu için merak edip almıştım. Herkesi büyüleyenin ne olduğunu anlayamadım açıkçası. Ermeni Ante - Halil - Mihriban - Peride'nin hikayesi kendi başına giderken kitap gayet iyi. Ama Beril - Necati - Nevtan ile nerelerde bağlantı kuruluyor, oralarda beni kaybediyor. Hele de intikam uğruna yapılanlar, iğrençti. Sevemedim.

Okuduğum ilk Agatha Cristie romanıydı. Ve okuyanların bahsettiği üzere etkilendiğim, bayıldığım olmadı malesef ki. Filmini de izledim ardından, onun için de benzer düşünceler içerisindeyim. Kesinlikle tartışılması gereken bir yazar, kafasının çalışma şekliyle bunu edebiyatla birleştirmesiyle. Ama ben fanı olacak kadar sevemedim.