E-Dergi

İçerisinde ülkemizden esintiler olmasından dolayı daha bir dikkatli ve istekle okuduğum kitaptı. Öncelikle Don Brown'ı ve ekibini tebrik etmek lazım. Fazlasıyla dikkatli incelemeler yapmışlar ve kurgulamışlar. Bir Türk ve Ayasofya'yı gezmiş birisi olarak aslında ne boş gezdiğimi anladım. Kitapta anlatılanlardan dolayı bir daha gidip daha detaylı gezmeyi planlıyorum. Sürükleyici, heyecan verici, merak uyandırıcı okunası bir kitap.

Çocuk-yetişkin ayrımı yapmadan herkesin okuması gereken bir kitap. Mutluluğun hüzünle buluşması, strateji savaşları, fedakarlık, kendini bilme... Çocuklukta yaşadıklarımız hayatımızda en derin etkileri bırakan şeylerdir. Yeniden çocukluğumuza dönüyoruz bu kitapla.

Reşat Nuri çok kuvvetli bir kaleme sahip. Belki sürekli gördüğümüz için belki de aynı kültürden olduğumuz için bu kitap beni çok etkiledi. Özellikle toplumsal yapıya bakınca geçen yaklaşık 100 yıllık sürede değişen bir şeyin olmadığını hatta daha da kokuştuğunu görüyoruz. Demek ki toplumda bozulmalar yaklaşık 300 yıl önce başlamış. Sadece okumak için değil anlamak için okunmalı. Olayların zahir ve batın yönleri o kadar güzel aksettirilmiş ki Zehra öğretmenle acımasız olup, sonunda onunla birlikte o acıyı kalplerinizde hissediyorsunuz. Okullarda özellikle de ilköğretim çağlarından başlayarak Türk eserlerinin okutulması lazım.

Modernleşmeyi ve yaşamayı yanlış anlama, sonunda gelen felaketler. Ters psikolojiler çok iyi yansıtılmış bazen kimin melek kimin şeytan olduğuna karar vermekte zorlanıyorsunuz. Tek başına zorluklara direnmeye çalışan bir baba ama ona destek olmayan bir aile. Okuyup dikkatlice incelenmeli.

Bir cinayetin işleneceği daha en baştan belli olup herkesin bildiği ama kimsenin müdahale etmediği bir olay. Kitapta cinayetten daha fazla irdelenmesi gereken toplumun buna sessiz kalması ve olayı tiyatro izler gibi izlemesi. Hemen herkes nasılsa böyle bir şey olmaz deyip sonrasında olayı izlemek için toplanıyor ve canlı bir cinayete tanık oluyor. Bu toplumsal duyarsızlık daha sonraları bunu görenler ve yaşayanlar için biraz vicdan azabı hissi oluşturmuş gibi olsa da bu onların yaptığı büyük hatayı örtmez. Aslında gerçek hayatta da bu tip olaylar hep yaşamıyor muyuz?