E-Dergi

Bilim-Kurgu tarafında, bence yorum yapabilecek kadar çok kitap okumadım. Ama okuduklarım içinde sırıtmayan ve yazıldığı tarihe bakıldığında insanı şaşırtan iyi bir kitap. Çevirisi için endişelenenler var ise müsterih olsunlar, okuduğum en iyi çevirilerden.
Not: Uçan arabalardan vazgeçtim de şu yarı yaşam olayını bari yakalayabilseymişiz.

Kitap, özünde yazarın hatıratlarından oluşuyor. Ama yazarın dili o kadar etkileyici ki, kendinizi beyrut sokaklarında, açlıktan inleyen insanların arasında yürümeye çalışırken ya da kudüs’te yahudi bölgesinde, portakal bahçelerindeki narenciye kokusunu içinize çekerken buluyorsunuz. Bazen Cemal Paşa’ya dur yapma diyemediğiniz için acı çekerken, şehit anası, ahmedi mi gördünüz mü ? diye sorduğunda cevapsızlığınızdan utanıyorsunuz. Her Türk çocuğunun muhakkak okuması gereken bir kitap.

Yazar, dilinin bayağılığını kurgu ile süslemek istemiş. Başarabilmiş mi ? Yorumlara bakıyorum, çoğunlukla evet. Ama bana hiç işlemedi. 9.bölüme kadar sabredebildim bu amatör tasvirlere. Olay sünüyor, sünüyor, dahil olmak istiyorum ama hiç giremiyorum. Tek birşey’den emin olarak ayrılıyorum bu kitaptan, Adam Fawer’ın hayatı. Başkalarının hikayesini kulaktan duyup, kendi yaşamış gibi, ama hatırlayabildiği kadarını yarım yamalak anlatan insanların, söyleyebileceği şeyler bunlar. Kitap’ta hangi başkaraktere baksam tek bir kişi görüyorum. Bu duygu açıkcası beni rahatsız etti. Bu kitabın ülkemizde bu kadar popüler olmasına da ayrıca çok şaşırdım. Yazar’da şaşırmış olacak ki diğer kitaplarını, kendi ülkesinden önce Türkiye’de yayınlamış. Uzattım biraz ama kendime de ders olması için. Elif Şafak kitaplarından sonra koşarak kaçılması gerekenlerden.

Bazen sıkıyor, bazen merak uyandırıyor. istemeden günümüzle kıyaslıyor, geçmiş ve şimdi’nin çok farklı olmadığını idrak ediyorsun. dünya bir ömüre sığmayacak kadar yavaş, salına salına değişiyor. sanırım bir sonraki kuşakta böyle düşünecek.

kalemine sağlık aytmatov.