E-Dergi

Fatih Pulat' in okuduğum ilk eseriydi. Kimi gülerek, kimi üzülerek okudum çünkü kendi ebeveynlik hatalarımla yüzleştim. Ergen grubu ile çalışan öğretmenlere ve tüm ebeveynlere tavsiye ederim.

Çok güzel bir tiyatro eseriydi. Daha önce yazarın "Hayır De" adlı eserini de okumuştum. Savaşın acımasız yüzünü ortaya koyan, etkileyici bir dille işleyen bir yazar. Kesinlikle okunmalı.

Şair burada ne demek istemiş diye sorarlar ya lisede bu şiirler de tam öyle. Sevmiyorum sevemedim şiirde bilinç akışını. Bir şiirde belki bir dizeyi seviyorsunuz hepsi bu. Çok imgesel, çok kapalı. Şiirin tadını alamıyorum anlamını yorumlamaktan. Kabuğu soyup õze ulasamiyorsunuz. Ben psikoterapist olmalıyım bunları anlamak için. Bilinçaltındaki hangi duyguya gönderme yapıyor, kabuk tutan yara nedir nereden bileyim? Yorumlara güvenip almıştım. Ne yazık ki beğenmedim.

Fazlaca kapalı, fazlaca imgesel. İkinci Yeni'yi bile geride bırakmış anlaşılmama seviyesi.
Hakikaten adı gibi şerhe muhtaç şiirler. Ben pek beğenmedim açıkçası.

Ne yazık ki övüldüğü kadar kaliteli bir eser değil. Özlü sözlerin serpiştirildiği vasat bir kurgu. Hiç tad alamadım. Üstelik haz odaklı yaşamayı yüceltmesi, vicdanı ve ahlaki önemsememesi daha da itici geldi. Ne güzellikmiş arkadaş. Narsist kahramanın güzelliğinden tiksinti geldi. Tavsiye etmem.