E-Dergi

Bu kitabı okurken en çok hissettiğim şey, anlatıcının zihninin içinde yavaş yavaş sıkışmak oldu. Metamorfoz: Vezir Karga yüksek tempolu bir gerilimden çok, içten içe büyüyen bir huzursuzluk yaratıyor. Ana karakterin yaşadıkları öyle ani ya da sansasyonel değil; tam tersine gündelik hayatın içinde, fark edilmeden ağırlaşıyor.

İç sesler, bellek boşlukları, küçük kopuşlar… Hepsi tanıdık ama bir o kadar da rahatsız edici. Okurken sık sık “Acaba ben olsam ne hissederdim?” diye düşündüm. Kitap bana bir hikâye anlatmaktan çok, bir ruh hâlini bulaştırdı. Bitirdiğimde olayları değil, o ruh hâlini hatırladım.

Psikolojik derinliği olan, yavaş ilerleyen ama etkisi kalıcı bir roman. Herkes için kolay bir okuma değil ama doğru okurla güçlü bir bağ kuruyor.