E-Dergi

Sadık Yalsızuçanlar'ın başucu kitaplarından biri olarak bu eseri duyduğumda kendime kendime bir dakka dedim, bu kitap bende vardı. Ve yıllardır kütüphane rafında bekleyen o kitabı geçtiğimiz haftasonu okudum. Etkileyici bir kitap. Tasavvufun kokusunu aldırıyor size. Hadislerden, ayetlerden kaynak vermesi de iyi oluyor. Kitapta altını çizdiğim birçok yer var.
Ama bana asıl düşündürdüğü hani şu haritadaki yeşil yerler dediği müslüman kesimin tahkiki iman peşinde koşması gerekliliği.. İman bilgisinin imanın kendisi olmadığını anlamak zorunluluğu..

Bu kitabı tasavvuf ile ilgili bir roman olması bakımından merak ettim. Aynı zamanda bir Ayverdi romanı da okuma niyetim vardı. İnternet sitelerindeki yorumlarda eserde taklidi iman sahibi bir imamın hayatının anlatıldığı yazılıydı. Aynı zamanda etrafında tahkiki iman sahibi kimseler ile tahkik-taklid karşılaştırılması yapılıyordu.
Benim için de en çok merak ettiğim, imamın tahkik ehli oluş süreciydi.
Neredeyse tüm romanın bu konuya ayrıldığını düşünüyordum. Ama on sayfa, yirmi sayfa derken bu konuda birşey göremedim. 238 sayfalık romanın ilk 100-140 sayfasında imamın günlük hayatından parçalar vardı. Ailesi ile yaşadığı sıkıntılar, mahalle esnafı ile arasındaki ilişkiler, akraba ilişkileri, vs..
Merak ettiğim konu ise ancak birkaç sayfa olarak sonlarda işlenmişti. Meshipaşa İmamının, eskiden sarhoş gezen bir marangozun daha sonra aşk ile imana kavuşmasına vesile olan bir "Dost" ile yaptığı yazışmalar asıl merak ettiğim konu üzerineydi.
Ancak bu "Dost" üzerinde bile çok durulmamış. Romanda, bu "Dost"un imamın üzerinde bir iz bıraktığını görüyorsunuz ancak romanın sonu bundan çok da etkilenmiş gözükmüyor.
Kitabı benim gibi bir merakla ele alanlar için özellikle ilk 100-150 sayfa sıkıcı gelebilir. Ancak Ayverdi'nin dilinin etkisi kitabı elden bırakmanıza engel oluyor. Çok düzgün cümleler, dikkatli anlatımlar gerçekten etkileyici.
Bu roman okuduğum ilk Ayverdi kitabıydı. Sanırım hakkında kanaat sahibi olmak için bu yeterli olmaz. Bir iki eserini daha incelemekte fayda var.

yasinozcan'ın yorumu haksız değil. şu günlerde kitap elimde ve aynı şeyden ben de rahatsız oldum. Kabaklı'nın sunduğu en büyük delil İstiklal Marşında geçen
".. ırkıma yok izmihlal"
"Kahraman ırkıma bir gül.." mısraları. Bu satırlara bakarak Kabaklı'ya hak verilebilir ama sadece iki satır ile değerlendirme yapmak bizi yanlış sonuçlara götürebilir elbette.