E-Dergi

aşkı da yaşamıda yeraltına indirmiş bir döneme cesur bir bakış.
daha fazla özgürlük uğruna elindeki özgürlüklerdende vazgeçebilme ve tapılası değerlerinin karşısında yasak bir aşk...
kemalin özelinde adım adım çıldıran bir toplum.
nesi hayal nesi gerçek düşünmemek lazım.

kadın erkek ilişkilerine takıntılı bir yazar olmuş nevzat çelik roman ve öykülerinde. yine hastalıklı aşklar ve bir dönemin sancıları öykülerinin ana eksenini oluşturuyor. ama okunulabilirliği şüphe götürmeyecek bir yazar olduğu kesin. etkileyiciliği ise tartışmasız.

bildiğim kadarıyla Mehmet Uzun'un ilk romanı, türkçeye çevirimi biraz gecikmiş olsada özellikle ape musa yı anımsatan karakter için bile okunması elzem. Sancılı bir dönemin ve çekilen acıların üstüne bir nebze ışık saçması adına, unutulmaması gereken yakın tarih adına önemli bir yapıt olmasına rağmen kitapta bir 'Yaşlı Rind'in Ölümü' tadı bulamadığımı ve 'Hawara Dicleye' gibi doyurucu bulmadığımı belirtmeliyim. Ama içerik dışına çıkarsak tv'de Amede götürülürken söylediği 'ben buraya ölmeye değil yaşamaya geldim' sözü üstüne arka kapaktaki hüznü şahsına münhasır bakışı kitabı eleştirmeye engel...

çaresizlik, dostluğu sekteye uğratmayacak kadar naif bir şekilde içten içe yaşanılan, olabilecek en masum halinde bir aşk. 'Şiir gibi bir anlatım' klişesine bile inandırıcılık kazandırabilecek bir biçem. Şairler roman yazdımı farklı oluyor nedense...

sayfalar boyunca dopdolu bir yalnızlığa gark oluyorsunuz Murakami okurken. Türkçeye yalnızca iki kitabının çevrilmiş olması cidden büyük talihsizlik. Anlatım açısından Fitzgerald etkisi yoğun olarak hissedilsede aşkı anlamlandırma yeteneği kitabı ayrı bir kefeye koymamıza neden oluyor. Dönem Japonyasını tasfiri ise ne kadar reel, aldığı drama eğitimi açısından tartışma götürür. Etkileyiciliği su götürmez ama yinede belirtmeliğim ki Kawabata ve Mişima gibi klasik Japon edebiyatı temsilcileri yanında sadece tatlı, etkileyici bir durak olabilir sadece (tabi Japon edebiyatı açısından)