E-Dergi

Cengiz Bozkurt'u TV'de ilk gördüğümde cezaevinde askerdim. O da kötü kalpli bir gardiyanı oynuyordu ve o dizi cezaevinde de izleniyordu. Sonrasında hep hayatımızda oldu. İngiltere'de tiyatro yaptığını, 15 yıl orada yaşadığını, oyun çevirileri yaptığını, hem nefret edilebilen hem de çok sempatik bulunan karakterleri ayrı ayrı başarıyla oynadığını biliyordum ama "derin düşünen bir sanatçı" olduğunu doğrusu bilmiyordum. Bu eseri iyi ki okumuşum. Muhtemelen vasata ulaşmayan bir kitap olacak, olsun, daha güzel. Klişe bir söz ama söylemeliyim: Devamını bekliyorum, hem de çok.

Bir nevi popüler kültür eleştirisi. Sonu gelmez pop ikonlar denizinde boğulmamak için bize can simidi uzatıyor. Kitapta Roland Barthes'i önderi olarak kabul etmiş. Onun izlerini takip ederek çağdaş örneklerin içine dalıyor. Beni esas ilgilendiren kısmı yazarın müthiş mizahi kabiliyeti. Bizim Tanıl Bora'yla Woody Allen'ın aynı beyinde birleşmesi, şahane!

Keyifle okudum. Film okuması nasıl yapılır dersi. Çok genç bir yazardan nefis bir kitap. Bu tip özgün çalışmalar umut veriyor çorak arazide. Hem Coen Kardeşler hem de mizah sever sinefiller ve elbette okurlar kaçırmamalı.

Çok enteresan bir alternatif tarih kitabı. Kurmaca dışı okumak isteyip de eğlence ve avantür de arayanlara ilaç. Yazarını kutlarım. Bu mevzuda ülkemizde daha önce kitap yayımlandığını duymadım ama bundan sonra konuya parmak basanların artmasını dilerim.

Yirminci yüzyılın başlarında dünyanın bir ucunda yazılmış olsa da sahtekarlık ve dolandırıcılık sanatında ekollerin, anlayışların ve hatta tekniklerin 2025 yılının Türkiye'sinde bile geçerli olduğunu görmek şaşırtıcı. Houdini sadece kelepçe-kaçış gösterilerinde uzman değilmiş, yazarlığı da deha seviyesinde. Bir yerde "Amerikalılar aldatılmayı sever" dendiğini yazıyor. Sadece Amerikalılar mı?