E-Dergi

Yeni baskısı yapılması ivedilikle gereken kitaplardan biri daha. Zaten ülkeye hapishaneden bakmak yeterince ilginç ve çarpıcı iken bunu bir yabancının yapması kitabı önemli kılıyor. Türkiye'de 1975-1985 arasının bambaşka bir yerden yabancı gözüyle fotoğrafı. Dil ve üslup iyi. Yeterince objektif. Kitapta mafya babalarından tutun da bazı ünlülere üstü kapalı veya direkt bir sürü atıf var. Ciddi dönüşüm yıllarını uyuşturucu düşkünü bir tutsağın gözünden görmek çok enteresan. Öteki Türkiye dedikleri tam da orası olmalı.

Uzun zaman sonra okuduğum, dikkate değer bulduğum ilk şiir kitabı. Kraliçe Elizabeth’in ölümü üzerine yazılan uzunca bir şiirle başlıyor ki çok komik ve nefis bir şiir bence. Arka kapak alıntısı da bu kısımdan. Kara mizahın şiir kanadı. Diğer şiirlerde de adrenalin yükselten bölümler yok değil. Daha önce “Orhan Pamuk’u Öldürmek” adlı güzel ve gülünçlü öykü derlemesini okuduğum Kıvanç Nalça’yı takip edeceğim.

Nihat Genç'in yaşayan çok çok önemli bir edebiyatçı olarak; kurmaca-dışı kategorisinde (deneme-anlatı) en lezzetli kitabıdır kanaatimce.

Güzel ve İngiliz bir hiciv. Yazar kendi ifadesinden de anlaşılabileceği gibi Kafka'dan çok Swift'i esas alıyor. İyi yapıyor. Bu tip romanların sonunu bağlamak çok zordur ama zaten bu tip romanlardan standart kalıp final beklenemez. Kitap boyunca hikayede tartışılan "tersine ekonomi" fikrinin gerçekten işe (en azından belli bir kesime) yarayıp yaramayacağını düşünmeden duramadığımı eklemeliyim.

Kitap bazı konuşma metinlerinden, kimi gazetecilik yazılarından ve bir takım denemelerden oluşuyor. Çoğu yetmişli yıllardan. Yazar o dönemde olgunlaştıkça (tip olarak bile) Mark Twain'i daha fazla anımsatır olmuş, bu nefis bir şey. Yazıları için "Acı acı gülmek" tabiri kullanılabilir. Geçenlerde düşündüğüm bir şeyi bence doğruluyor kitap. Vonnegut'un romanlarının en güzel kısmı "giriş" yazıları. Kurmaca yazarı olarak ünlenmiş merhumun en çok düzyazılarını sevdiğimi net olarak söyleyebilirim yani.