E-Dergi

David Sedaris çılgın komiktir. Bu özelliği onu ülkemizde hiç satmayan, pek bilinmeyen bir yazar yapmaya yetiyor. Epsilon böyle bir yayınevi işte. Her sene Ben Çok İyi Bir Gün Konuşacak gibi en az bir tane süper tatlı bir mizah romanı yayımlar ve kalan günlerde çok satan saman tadında romantik aşk romanlarıyla filan uğraşır. O senede bir kitap için bile Epsilon'u sevmeye değer ama.

2000'li yılların popüler kültürü hakkında fikir sahibi olmak veya o yıllara geri dönmek için çok hoş bir röportaj kitabı bu. Televole'nin kitap halini düşünün işte. Ayça Şen'in bence kıymeti bilinmemiş muazzam işi. Beyazıt Öztürk de var, Kamer Genç de. Cem Yılmaz da var, Ciguli de. Onlarca altı çizilecek satır... Bir yandan mizah kitabı gibi. Fatih Terim saçlı ve Reha Muhtar henüz "var"ken. İnsanlar değişiyor, bazı şeyler değişmiyor.

Flaubert'in Bilirbilmezler'inin daha yumuşak, daha komik hali gibi. Bu seri 3 cilt. İlki Portekizce Düzensiz Fiiller. Alexander amcanın Türkçe yayımlanmış kitaplarının çoğunu zevkle okudum, okuttum. Herhalde en kısa ve entelektüel mizah açısından en keyifli serisi budur.

Sadece bir evle ilgili bu derece keskin, sürükleyici, gerilim dolu bir mizah yapılabilir mi? Bir piyano, bir kedi, temizlik malzemeleri, ahşap döşeme, bir şişe şarap ve koltukla kahkahalarla güldürürken esaslı edebiyatın yağmurlu havayla aynı hissi veren puslu keyfine nasıl ulaştırılabilir ki okurlar? Böylesine Kafkaesk ve ayrıca Larry David'vari böylesine alacakaranlık, ikindiüstü gibi sessiz, malumatfuruş bir komedi nasıl böyle mükemmel yazılabilir? Will Wiles yapmış işte. Kara mizah seven ama bu kitabı okumayan okur çok şey kaçırıyor demektir.

Can Kozanoğlu'nun bütün kitapları içinde geleceği bu kadar isabetli öngören başka bir eseri yok. Hatta doksanların ikinci yarısından ülkemizin son on yılını bu kadar net açıklayıp, tane tane işaret eden başka bir kitap okumadım desem yeri. Tamam, bir sosyologdan beklenen kehanet değildir elbette ama bu kitabı o minvalde de okuyabilirsiniz. Üç temasından ilkini, yani bugün post-hakikat denen ucube zihniyeti bütün boyutlarıyla ortaya seriyor. Hani oldu olacak "new age-yeni çağ" yerine "post-truth" diyesiymiş. Cilalı İmaj Devri'nde Özal'ın bilgisayar hamlesini eleştiriyor, "Ne gerek var bu kadar bilgisayara?" gibisinden yazıyordu ama mesela bu kitapta basiretinin bağlandığı tek bir paragraf bile yok. Fethullah Gülen ve cemaati hakkında da, internet hakkında da son derece parlak değerlendirmeler var. Mizah hep var zaten Kozanoğlu'nda. Kitabın çıkışı 1997, bunu akıldan çıkarmamalı. Biraz okur yazar olan herkes okumalı aslında. Dehşet zihin açıcı.