E-Dergi

Mizah edebiyatı düşkünlerinin listesinde olması gerekir. Şahsen bu kadar geç okuduğuma pişmanım. Hakikaten bir Wodehouse havası var. Sürpriz espriler ve kendisinden elli yıl sonrasına göz kırpan keskin tespitler. Hele içinde bir hikaye var ki gelmiş geçmiş en güçlü stand-up usulü hikaye olabilir. Finali kanaatime göre zayıf, finali de güçlü olsaydı zaten Real Madrid'de oynuyordu. Neticede Jirotka'yı tanıyınca bu Çeklerde sağlam bir mizah geleneceği varmış diyor insan. Haşek ve Kapek ile birlikte üçlü hücum hattı oluşturuyor.

En sevdiği film "Esaretin Bedeli" olan bir kitapperver için bundan daha hoş bir hediye olabilir mi? Filmi sahne sahne inceleyen tam sinema tutkunu bir kalemden düşündürücü bir eser. Filmin kendisiyle aynı dönem gösterime girmiş birkaç kült filme talihsizce yenilip esas başarısını video kasedini alıp evinde izleyenler sayesinde elde ettiğini biliyor muydunuz? Peki ya bu başarının özünde hristiyanlık özelinde dini söylem olduğunu? Bazı kitaplar üst düzey filmlerle baş edemeyebilir ama bu kitap filmi sevenlere çok iyi gelir.

Birçok konuda "Aaa hiç böyle düşünmemiştim" dedirten düşünceler Youtube sohbetlerinden kitaba akmış. Katılırsınız katılmazsınız bir tarafa, çok bilgili, çok esprili bir akıldan şahane zihin egzersizleri olduğu muhakkak. Bu kitap serisini okuyan, henüz yazarın diğer makalelerini tatmamışsa "Du bakalım oralarda varmış?" diyecektir. Yazarın bildiğiniz "hapishane kaçağı" olması da bana birini hatırlatıyor.

Nefis bir mizah kitabı. Jerry Seinfeld ile David Sedaris hercümerc olmuş da kadın olarak tek vucütta yeniden doğmuşlar sanki. (Lebowitz ikisinden de yaşlı, çağrışım yapsın diye öyle yazdım) Agresif bir gülmece tonu var kitapta. Mizah edebiyatı düşkünlerinin tam aradığı nitelik ve nicelikte. İnsanı fazla yormayan ama felsefesi de yok değil otobiyografik denemeler içeriyor. Eskiden böyle kitaplar daha çok yayımlanırdı, üzülmemek elde mi? Yine de elde olana sahip çıkmak lazım. Lebowitz çok komik, hadi gülün.

"Kötü tasarlanmış kapağına sakın aldanmayın" dediğim onlarca kitap arasında yerini aldı. Bir roman bu kadar zor okunup bu kadar komik olabilir mi, yani zor okunma eğrisi ile mizah kalitesi x-y düzleminde aynı kuvvetle yükselerek arşa değmeye çalışır mı bilemiyorum. Komik olan şu; kitabı 1 yıldır bitiremedim ama hangi satırda sizi nasıl bir komik sürpriz bekliyor bilemezsiniz. İçeriği ile okuma deneyiminin aynı derecede tuhaf olduğu pek roman yoktur. Şuna eminim ki kitap sona erdiğinde bu oyundan mutlu ayrılacağım çünkü bu eser artık mütevazı bir kült mertebesinde benim için. İçinde bu kadar çok özel isim, bu denli sık geçmeseydi daha çok kişi onu severek okurdu kanımca. Ama yazarın böyle bir arzusu var mı emin değilim. Neticede Reşat Çalışlar çok enteresan bir kuyuya çok ilginç bir taş atmış.