E-Dergi

Başucu kitabımdır. Her daim aklımda gezerim. Hayatımın her alanını etkiledi. Beynimde mizahın bambaşka bir boyutunun kapısını açtı, cereyan yapmasın diye de diğer gereksiz pencereleri kapadı. Kimileri "yarım kalan bir kitaptır" der, desinler, olsun, (Oğuz Atay'ın Eylembilim'i de yarım kalan bir kitaptı ve muhteşemdi.) Flaubert bana her kitaptan kıs kıs güler ve tartışmasız ustalarım arasındadır. Bu kadar küçük bir eserin bu denli etkili olmasını kendime açıklayamıyorum. Belki de mizahın büyük Fransız şiirini yazdığından...

Bu roman neden muhteşem bir mizah romanı? Çünkü Güney Afrikalı küçük ve zeki bir kızı alıp İsveç'e götürüyor, Mossad ajanlarıyla, bir atom bombasıyla, ikiz erkek kardeşlerle, onlardan birinin asi kız arkadaşıyla, kız arkadaşın kontes büyükannesiyle, İsveç başbakanı ve kralıyla ve Çin devlet başkanıyla şaşkınlıklar içinde bırakan matrak ve heyecanlı bir maceraya sürüklüyor. Çünkü hikâye 30-40 yıl sürüyor. Çünkü bir patates kamyonuyla devlet erkanı kaçırılıyor. Çünkü İsveç'te bir atom bombası 20 yıl bekliyor ve sonra Çin'e kakalanıyor. Çünkü 2 erkek kardeşten biri resmi olarak yok. Çünkü Beyaz Saray'da bir bovling salonu, İsveç'te Bukowskis adında bir müzayede salonu olduğunu öğreniyorsunuz. Çünkü patates tarlalarıyla sermaye yapıp ülkenin en meşhur siyaset dergisini çıkaranları ve ikinci sayısında acemi anarşistlerin olayı eline yüzüne bulaştırmasını muz kabuğuna basıp düşen ama canı hiç yanmayan bir at yavrusunu izler gibi gülümseyerek izliyorsunuz.

Çıktığı dönem kitap hakkında Afili Filintalar'a uzun bir yazı yazmıştım heyecanımdan. Öyle zevkle, kahkaha ile okumuştum. Hayatımda okurken gülmekten gözümden yaşlar gelen az sayıda kitaptan biridir. Ne yazık ki hak ettiği ilgiyi görmedi ve bunu hiç anlayamadım. Evet, kapak tasarımı kötü ama bakmayın, hak ettiği ilgiyi görmemek ve kötü kapak birçok harbiden iyi kitabın alametifarikasıdır zaten.

Kurmaca mektup formatında mizah edebiyatı örnekleri çok fazla değil. Mesela böyle bir şeyi Ted L. Nancy yapmıştı. Bu onlardan biri. Epey delice, cesur komik, çılgın matrak. Joey Comeau sanki aynaya konuşuyor da bir güvercinin adamın penceresine konup ona kahkahalarla güldüğünü hiç fark etmiyor gibi.

Ferhan Şensoy'la hiç tanışmadım ama en büyük ustamdır.