E-Dergi

Öncelikle şunu belirtmeliyim ki kitabın belge niteliğini taşıyacak bir özelliği mevcut değildir.Bu nedenle objektif olduğunu söyleyemem.Hele kitabın adı gibi Babasının Kızı bence hiç doğru değil.Eğer ki feminist olarak yorumlanmasına bakarsak bunun hiç de böyle olmadığını anlayabiliriz;çünkü Karl Marx feminizmden çok ayrı bir düşünce yapısına sahiptir.Bunu bilmemek onun hakkında yapılan yorumu haketmemektir.Yani daha önsöz yazılırken hatalara boğulmuştur.Yine de her türlü fikirlere açık kalabilmek için okunmasını isterim ama bundan önce lütfen Marx'ın Kadın ve Toplum adlı kitabına öncelik tanınmasını öneririm.

ırkçı bakış açılarıdır daima savaşları yaratan; bu gibi bakjış açılarını hala gündemde evrenselmiş gibi göstermek gericiliği meşrulaştırmek gibi geliyor.şu bir gerçeklliktir,şairane bir uslupla anlatmaya çalışmış yazar fakat unuttuğun ve gözden kaçırdığı bir şey var: o da bu olguyu tek başına yaşayan vatan türkiye değildir.ve türkiye'nin düştüğü konumu bugün paylaşan bir çok ülkenin insanları aynı mağduriyeti yaşamaktalar.önemli olan, halkları ayıran ve onları birbirine düşman yapmaya çalışan emperyalist güçlere karşı güçlü bir ideoloji zemininde büyüyen bir eylemlikle sonsuz barışı getirecek mutlak savaşı başlatmaktır! sorunu çözmenin idealist ve akılcı bir yolu kalmamıştır;çünkü mantık ve insan onuru adına hiçbir unsur barındırmayan küresel barış adı altında büyüyen emperyalist yağma bugün ciddi bir sorun olarak karşımızda dırmaktadır.bunun önüne geçmenin tek yolu ise sadece türk evletlarından değil,tüm dünya halklarının birleşik gücüyle değiştirilebilecek bir olgudur. bu nedenle okunması gereken kitaın bundan öncelikli olmalı kesindir!

okumadan yorum yapmak pek doğru olmaz bunu biliorum fakat en azından suphilerin tkp'si ile 60'ların 70'lerin tkp'sinin teorik bağlamda farklı olduğunu söyleyebilirim.bunu tarih ve eylem kanıtlar.o yüzden bu kitabın hangi bağlamda ve noktalarda açıklayıcılık getirmeye çalıştığı net değil.bu daha çok farklı bir kaygı güdüyor gibi geldi bana.umarım öyle değildir.kitabı okuduktan sonra fikrimi değiştirecek unsurlar bulmayı umuyorum.

Paşabahçe Direnişi gibi bir çok direniş geleneğimiz var bilinmeyen!Ne gurur verici oysa ilericilik adına yapılan insanlarımızın böyle içten duygularla ifade etmeleri düştükleri konumları ama burda bizim asıl dikkat etmemiz gereken olgu,daha çok bu insanların mücaqdelesine ne kadar destek olup zaferlerimizin olduğudur.Bu tür direnişler devam ediyor ve zafer elde edilinceye kadar da devam edecek...yolumuz açık olsun...Kitap için teşekkürler.yazan ellere sağlık..