E-Dergi

​Yaşar Kemal’in dört ciltlik bu dev eseri, sadece bir roman değil; Çukurova’nın toprağına, taşına, insanının çilesine yakılmış bir ağıt, söylenmiş bir türküdür. Toroslar'ın o çakırdikenli yollarında İnce Memed’le yürürken, kelimelerin nasıl ete kemiğe büründüğüne şahitlik ettim.
Yazarın kalemi o kadar kuvvetli ki, betimlemeleri okurken burnunuza ıslak toprak kokusu geliyor, yüzünüze Toroslar'ın sert rüzgârı çarpıyor. Yaşar Kemal, Anadolu insanının sıkışmışlığını, ağalık düzeninin ceberrut yapısını ve insanın içindeki o bitmek bilmez "umut" kırıntısını muazzam bir ustalıkla işlemiş.
Haksızlığın karşısında susmayan, "düzen böyle gelmiş böyle gider" demeyen bir vicdanın ayaklanmasıdır. Memed, mecbur kalmış bir ruhtur; inceciktir ama yükü dağlardan ağırdır.
​"İnsan soyu, ne de olsa çiğ süt emmiştir. İnsan soyuna güven olmaz, ama insanoğlundan da umut kesilmez."

Kitabı İbrahim Sinvar şehit olmadan evvel aldım. Kitabı okuduktan bir süre sonra şehadet haberini gördüm. Kitap özellikle terör başlamadan evvelki o ülkemize benzeyen parçalanmış sağ-sol, şucu-bucu dönemini anlamama çok faydalı oldu... Terörü ancak birlik olunca üstesinden gelinebildiğini okudum.

Her ne kadar böyle bir hatıra defteri yoktu kurgu diye bilgiler dolana da yine de güzel bir eserdi.

Baki kalan hoş bir sada imiş.
Ben çok şiir okumam ama ruhu dinlendirmeye, şenlendirmeye okumak lazım. Bu kitap da öyle idi...

Çok iyi bir kurguydu beklediğim Kafamdaki hikaye farklı olsa da burdaki hikaye de çok güzeldi.