E-Dergi

"El Yapımı Ruhlar", insanı hem düşündüren hem de yavaşça duygulandıran, samimiyetle örülmüş bir eser. İlk bölüm, akıcı ve merak uyandıran kurgusuyla sizi hemen içine alıyor. Yazarın anlatımı, süslü cümlelerden kaçınarak sadeliğiyle öne çıkıyor; sanki bir dostla sohbet eder gibi hissettiriyor. "Erdem Okulu" kısmındaki felsefi tartışmalar, başlangıçtaki temponuzu yavaşlatsa da, bu bölümün hikâyeye kattığı derinlik sonradan anlam kazanıyor. İnsanın içsel çelişkilerini, ahlaki ikilemleri ve "ruh" kavramını sorgulatan diyaloglar, kitabın en çok akılda kalan yanlarından. Final ise beklenmedik derecede içten ve hüzünlü; okuru ani bir duygu dalgasıyla sarıp sarmalıyor.

Kitap, teknoloji ve insanlık arasındaki ince çizgiyi "yapay ruhlar" metaforuyla ele alırken, sade ve içten bir dil kullanıyor. Karakterlerin gelişimi, özellikle ana karakterin içsel yolculuğu, insanın kusurlarıyla bile değerli olduğunu hissettiriyor. "İnsan olmak ne demek?" sorusu olaylarla harmanlanarak aktarılıyor.