E-Dergi

Büyücü ve Cam küreden sonra dostlarımız artık hiç bitmeyecek ve kayıpların başlayacagı büyük maceraya atıyorlar kendilerini...Önce New Yorktaki bi kaç işilerini halledip sonra Pederle tanışırlar..Pederin Katete olan yardımı şüphesiz çok yararlı...Ama Roland yaralı eklem eceli git gide artar ve yürümesi yavaşlar..Jake yeni tanıştıgı arkadaşını çok sever ve onun Kurtlara yem olmasından dolayı korkar..Bunun için Oreza atmayı ögrenir Katet..Özellikle Sussanah tabak işinde ustalaşır..Ve Sonra Kurtlar gelirr...Ve büyük savaş başlar..Kızıl Kralda oturup izler...

Sanırım hayatımda yaptıgım önemli bi hatada bu kitabı okuduktan sonra koca bir önyargı yapıp kitaptan resmen nefret edişimdir...Şöyleki ben bu kitabı alırken kalınlıgından dolayı kendi kendime' heytt be macera dolu dizgin devam ediyor heralde' demiştim ve ilk 150 küsür sayfada bu böle devam etmişti..Ama sonra büyük usta hızla geriye dönüş yapıp Rolandın gençliğini anlatmaya başladı..Hemde 450 küsur sayfa..İşte sinir oldugum nokta buydu neden ileri degilde geriye dogru aktı kitap..Şimdi diyorumki iyikide yazmış usta..Ve kitap için fikirlerim 2 yıl sonra yani seri bitince degişti..Evet usta gerçekten haklıymış bunu bir roman olarak degil tek bir kitap olarak düşünmeliyiz..Bu kitap muhteşem...Çorak topraklar bilimkurgu gibiydi bu harmanlanmış bir western..Böle kaliteli kitaplar gerçekten insanı mutlu ediyorr.Keşke usta bir 7 kitap daha yazsaydıda okusaydık..Kitapta herşey dolu dizgin gidiyor..Rolandın arkadaşlarını daha iyi tanıyoruz...Onların gençlikleri Rolandın sevdigi kız...Ve Flaggın kadın versiyonu diyebilecegimiz büyülü kötülük büyük kötülük 3. göz bir cadı..Cöos lu Rhea...Ve igrenc kedisi..Roland bu kitapta muhteşem bir savaşa katılıyor ve onun için kulenin ne anlama geldigini bir nebze anlıyoruz...Ve büyük finalde en büyük düşmanlarından biriyle karşılaşıyor..Gerisini söylemicem çünkü daha okumayan arkadaşlar olabilir...Bu muhteşem seriyi okuyun millet..

Evet bence serii içinde 7. kitapla yarışabilecek tek kitap bu...Kurgusal olarak müthiş..Olayların aksiyon seviyesi sizi resmen doyuruyor...Deli bir tren,Lud kasabasındaki yaşlılar (ki burada bir yaşlı teyze Rolanda haç takmıştır 'Git ve onu kulenin dibine bırak') ve köprü..Tiktak adam ve Flagg..Yeraltı bilgisayarı..Gerçekten böle bi macera birdaha yazılmayacak..Kitabı okurken Sussanahın mordred adlı çocugunun tohumunu kimin attıgını ögreniyorsunuz..Jake in okuldan kaçışı ve kitapçıya ugrama sahneleri çok iyi harmanlanmış ki bu sahneler daha sonra ki kitaplardada kullanılacaktır..(Callanın Kurtları)...4. kitap ta usta Rolandın geçmişi anlatıyordu yani sürekli geriye gidiyordu olaylar..Onun için belkide 5. kitaba kadar bizi mutlu etmek için bu kitabı bu kadar aksiyonla doldurdu..Serinin 7. kitaptan sonraki en iyi kitabı bence..

Silahşör bittigi gibi bu kitaba başlamıştım..Ve daha kitabın ilk sayfalarında Sai King Rolandın üç parmagını alıyordu...Üçün çekilişi bölemi olcak dedim ve sinirden kitabı kapattım..Tekrar okudum gene Rolandın parmakları kopuyordu.Bu ne saçmalık dedim daha 2. kitap adamın parmaklar gitti.Hemde sag elinin parmakları..Resmen küplere bindim.Bu haksızlık.Sabırla devam ettimm..Önce Eddie geldi sonra sussanah..Ve efsana o herzaman gitmek istedigim dünya tüm görkemiyle ve yerçekimiyle tekrar hallarime girdi ve kalbimi kazandı...Keşke Roland benide çekseydi Katetine...Keşke oturma odasının kapısını açtıgımda karşımda kumsalı görseydim..

Joe Hill öle bir kitap yazmış ve öle bir hayalet yaratmışki ürkmemek elde degil..Kingin oglu oldugunu kanıtlamış ismini ne kadar degiştirsede...Bu kadar gerçege yakın bir atmosfer ve olayları çok nadir görmüştüm..Bir alkolik,bir koleksiyoncu, eski rock yıldızı ve uyuşturucu müptalası kız arkadaşı..(Zate bu tip kızlar hernedense böle erkeklerle çıkar)..Bir gün tıpkı şu an oldugumuz gibi nette dolaşır ve bir kutu sipariş eder..Ve Craddock...Tam bir lanet asla peşini bırakmayacak, salt intikamla dönmüş, yaşadıgında bile piskopat biri olan,kendi kızına taciz eden,ve gene kızının öcü için dönen,elinde hilal şeklinde bıçagı ile dönen,asker traşlı bir hayalet..Jude ne kadar kaçarsa kaçsın takiptedir..Yolda orda burda..Heryede kaçış yok..Beni en çok etkileyen Craddock un ilk sahneye çıktıgı evin koridorunda oturma sahnesi olmuştuki..Hala ürpermeme neden olur..Kitap gerçekten okutturuyor..Kaçırmayın..Joe Hill umarım öle kadar yazmaya devam eder..Ona ve babasına uzun ömürler..