E-Dergi

Hey gidi koca Sinan. Sen ki eserlerinle yüzyıllarca yaşayacak insansın ama meğer aşkınla yaşarmışsın. Sonunda maşukun da aşkını anlayıp kahrolmasaydı. Ne güzel hem sevmek hem sevilmek hem beklemek hem de beklenilmek. Sinan hepsini ardı arkasına yaşadı. 21 Mart'ta Edirnekapı'da olmayı bende senin kadar istiyorum Koca Sinan.

Yunus'u Yunus yapan içindeki iki ateşti. Biri zamansız yanından ayrılan sevgilinin hasreti diğeri de her an kavuşma arzusuyla dolup taşan oğul hasreti. Kitap çeşke hiç bitmeseydi. Okurken hep bir sonraki kelimeyi, hep bir sonraki sayfayı bekleyerek okudum. Bende bizim Yunus mu? denmesini aşkla bekledim. Bizim Yunus işte. Ete kemiğe büründüm, Yunus diye göründüm... Onun gibi aşka sevgiye dolabilene aşk olsun...