E-Dergi

Ayşe Kulin her zamanki akıcı üslubuyla,okuyucuyu kendini romanın bir kahramanı gibi hissettiriyor.Osmanlı'nın son döneminde kadın erkek herkesin, tüm engellere karşı verdiği mücadele,güzel bir aşk hikayesiyle bütünleştirilerek elden düşmeyecek bir yapıt halini almış..Tüm Ayşe Kulin romanları gibi zevkle okudum,kitapseverlere tavsiye ederim.

Kitabın yazarının Üstün Dökmen olması aslında ne kadar dolu bir içeriği olacağının şüphesiz dayanağı..Altı çizilerek okunması gereken,zaman zaman kütüphanenizden çıkartarak,çizdiğiniz yerlere göz atmak isteyeceğiniz,hayata ve kendinize dair çok şey anlatan,hayatınıza ve hayatınızı paylaştığınız herkese farklı gözle bakmanızı sağlayacak kesinlikle ama kesinlikle okunması gereken bir eser..

Lisede adı hep ezberletilen ama nedense kimsenin alıp okuyun demediği,Türk Edebiyatı'nda önemli bir yeri olan eser.Genel anlamıyla içinde hayata dair kısa ama güzel cümleler var ki benim favorim:
"Ağlamak uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan gücün çığlığıdır. Ağlayamadığımız zamanlar, bizde o gücün de yok olduğu zamanlardır ki, onun yerine geçen etkili sessizlik, en şiddetli acının yarattığı göz yaşlarından daha yakıcıdır"

Haftasonu için elimde hızla akacak, keyifli bir kitaptır düşüncesiyle aldığım fakat hayal kırıklığına uğradığım bir kitap..Oldukça yüzeysel, okuyucuya hiç birşey katmayan,kadınları anlatmaya çalışan fakat sıradanlığın dışına çıkamayan vasat bir eser olmuş bence..
kendi açımdan iki kelimeyle zaman kaybı..

Emin Çölaşan yılmamış sadece birkaç kişiden biri..Ya Ertuğrul Özkök gibi’ler…Maddi,manevi çıkarları için halkı aldatanlar, dalkavuklar,etek öpücüler..
Emin Çölaşan gerçeği tüm çıplaklığıyla,usta kalemiyle çok güzel anlatmış..AKP dönemindeki basın ne halde görün…Halkı en çok aydınlatması gereken ,en tarafsız olması gereken kesim bu haldeyse,gerisini siz düşünün..
Herkesin alıp okuması,hatta tıpkı Can Kıraç’ın yaptığı torunlarına,çocukların altını çizerek vasiyet olarak bırakması lazım; “adam gibi adam” nasıl olunur diye.