E-Dergi

Gerçek(tam) bir trajedi!
Sophokles; yalın, kafiyeli diliyle asırları bir bir aşarak bugüne kadar gelecek bir eser yazmış ve kuşkusuz bu eser, dünyanın ömrü oldukça da nice asırlar aşacaktır. Sophokles'in evrensel diliyle kuşatamayacağı hiçbir zihin yok denilebilir. Özellikle eserde, Korobaşı'nın söylediği şiirler, Sheakespeare ve Ömer Hayyam karışımı denebilecek düzeyde kaliteliydi. Velhasıl, eseri okumanızı tavsiye ediyorum.

Edebiyat severler için güzel düşünülmüş faydalı bir hediye.

Koskoca bir seri okudum. 7 kitap, 3 bin küsür sayfa.. Çoğu zaman hakkını veremediğimi düşünüp kızdım kendime, gerekli edebi olgunluğa erişemediğimi düşündüm çünkü. Ne olursa olsun, hayatımda okuduğum en güzel seri, en güzel satırlardı. Son kitapta ilk kitaba yapılan bir atıf, zamanın göreceli ve kayıplığı, karakterin geçirdiği ruhsal devinimler, değişen düşünceler... Tek kelime ile mükemmeldi.

Kayıp Zamanın İzinde serisinin 6. kitabı Albertine Kayıp, 5.kitap Mahpus’un kaldığı yerden devam ediyor. Kitabın adından da tahmin edilebileceği gibi, Proust’un bir ayrılıkla başa çıkmasını okuyoruz. Özellikle unutmak ve değişmekle ilgili muazzam satırları var. Sona yaklaşırken hem heyecanlıyım, hem de seriyi bitirecek olduğumu düşünmek bir burukluk hissi yaratıyor bende. Proust’un kendine has üslubunu özleyeceğim.

Kayıp Zamanın İzinde serisinin beşinci kitabı Mahpus’u çok merak ediyordum; çünkü serinin en sürükleyici ve en beğenilen eseri olduğu söyleniyordu. Bence kitap, serinin diğer kitaplarından akıcılık bakımından çok farklı değil. Genel olarak Proust’un Albertine ile olan ilişkisine yoğunlaştığından daha kolay okunduğu hissini vermiş olabilir kimisine ama bende durum öyle olmadı. Severek okudum; ama seride hala en sevdiğim kitap Çiçek Açmış Genç Kızların Gölgesinde. Bir yandan bu seriyi tamamlamak üzere olduğum için mutluyum, bir yandan da hüzünlüyüm, Proust’un kendine has kalemini özleyeceğim.