E-Dergi

Mısır'da doğup bir çok ülkeye yayılan müslüman kardeşler teşkilatının kurucusu Hasan El Benna'nın yazılarının türkçeye tercüme edilmiş hali. Teşkilat hakkında bilgi vermekten ziyade Benna'nın hedeflediği teşkilatı anlatıyor. Aynı konular tekrar tekrar anlatıldığından sıkıcı bir kitap. Buna rağmen okunduğunda Benna'nın İslama ve dünyaya bakışı aşikar oluyor. Yazar sadece aktarma yapıyor. Yazarın kendi yorumu yok denecek kadar az.Daha ziyade slaytlarla eğitim veren bir dershanenin ders notlarına benziyor.

Mısırdaki müslüman kardeşler teşkilatına mensup birinin doğru bildiklerini öğütlediği bir kitap. Adının aksine dava için heyecanlandırmadığı gibi tat da vermiyor. Tavsiye etmiyorum.

Büyük bir kitleyi peşinden sürüklemeyi başarmış bir oluşumun kurucusu olan Benna'nın hatırları, çocukluk döneminden başlayıp örgütün kuruluşu ve gelişimi evreleri ile bu esnadaki bazı anekdotları barındırıyor. Hatıratlara özgü bir cazibe taşısa da kitap daha ziyade oluşumun tanıtımı ve reklamı amacı taşıyor. Siyasette deha çapında bir zekaya sahip olan Benna'nın kurduğu ekol Mısır'daki emperyalizme ve işgale bir tepki olarak doğuyor ve buna göre de şekilleniyor. Temel olarak, İslam adı altında önce bireyi, sonra aileyi, devamında toplumu ve devleti ve nihayetinde tüm dünyayı fethetme maksadını yazar açıkça belirtiyor. Hedef dünyaya hakim olacak bir devlet kurabilmek olunca ne yazık ki bu zor hedefe ulaşabilmek adına ekolüne yanlış düşünce ve metodların da karıştığı gözlemleniyor. Bu sebeple, dikkatle sorgulayarak okunmasında fayda var.

Başlığı dışında ilgi çekici bir tarafı olmayan, hukuk devleti olma yolunda özgün bir fikir beklentilerimin boşa çıktığı bir kitap. Uslubü sıkıcı idi. Tabi, bu yazdıklarım kitabın yarısı için geçerli, zira kitabın ancak yarısına kadar sabredebildim.

"Dağ fare doğurmuş".

Said Nursi'nin bir kaç (özellikle Eskişehir) yargılanmasına ilişkin savunmalarının ve savunmalara ilişkin yazarın yorumlarının bulunduğu bir kitap. Aslına bakarsanız, kitabın büyük çoğunluğu risale-i nur külliyatında bulunan savunmalardan yapılmış alıntılardan oluşuyor. 240 sayfanın en aşağı 140 sayfası yazara değil Said Nursi'ye ait. Geri kalan yaklaşık 100 sayfa ise Said Nursi'nin ifadelerinin benzer kelimelerle tekrarı; özeti niteliğinde... Yorum, analiz hiç de doyurucu değil. Yine; bir taraftarın taraftarı olduğu simgeyi tartışmasız, sorgulamasız kaleme alması ile karşı karşıyayız. Kitap alel acele hazırlanmış izlenimi veriyor. Risalelerden ilgili bölümler kes yapıştır yapılmış, altına bir kahve sohbeti seviyesini aşmayacak yorumlar eklenmiş, cümlenin yapısına dil bilgisine bile dikkat edilmemiş. Kitabın yazarının Anayasa Hukukçusu olduğunu göz önüne alınca tek kelime ile "yazık" diyorum.
Kitap şu kişilere karşı ayıp etmiştir:

1-Başta kitabın konusu - objesi - Said Nursi:

Yazar, O'nu eleştirmiyor, sorgulamıyor, O'nu dokunulamaz bir tabu yapıyor; ama O'nun hakkında çok özenli ve dikkatli bir kitap yazması gerekirken bunu da yapmıyor.

2-Okuyucu kitlesi:

Yazarın, okuyucu kitlesine bakışı eserine gösterdiği ihtimamla anlaşılır. Yazar, okuyucu /hedef kitleyi hafife alıyor olmalı ki yukarıda bahsedilen hususlar kitabında mevcut.

3-Hukukçular:

Yazar, Anayasa Hukukçusu; hele de bir Prof. olmasını vurguluyor, ama değil bir Prof'dan ya da Anayasa Hukukçusundan; Hukuk Fakültesi 1.sınıf öğrencisinden bile beklenmeyecek şekilde Anaysa Hukukunun konusuna giren kavramları yanlış tanımlıyor. Belki özensizlikten belki bile bile... Ama açıkça yanlış tanımlamalar var.

Sonuç olarak; konu güzel, malzeme güzel, yazarın kimliği çok güzel; beklenti yüksek, ortaya çıkan eser sönük. Özetle "Dağ fare doğurmuş".