E-Dergi

Vakfa, hizmete, yardımlaşmaya teşvik edici bir kitap. Nasihat verme, örnek olma, hayra özendirme amacı güdülmüş.

Yabancı birinin öncelikle Türkiye'ye ve tarihine ilişkin yorumlarıyla başlayıp Fetullah Gülen ve cemaatine odaklandığı bu kitapta, Gülen ve cemaati hakkında fazlasıyla övgü mevcut. Batılı bakış açısıyla yazılmasına rağmen bu kadar çok övgü olması ve en ufak bir eleştiri olmaması dikkatimden kaçmadı. Tarafsız mı? Kesinlikle değil. Hukuk serüveni iyi etüd edilmemiş. Somut olaylardan ziyade soyut yorumlar mevcut.

Şeyh Bedreddin'i hiç tanımayan biri olarak okudum. Kendisi hakkında bir fikir sahibi olabildim. Ancak, yazar Şeyh Bedreddin'in yaşantısından çok fazla kesit sunamamış. Daha ziyade tahlil ve yorum ağırlıklı bir kitap. Ancak yargılanması ayrıntılarıyla anlatılmış ki kitabın bu kısmı çok güzeldi.

Vakıf kurumu ile Osmanlı'nın vakfa verdiği önem ve vakıf kurumunun muhtaç insanlar yanında devlete de pek çok faydaları olduğunu anlatıyor. Bazı hususlar çok sık tekrarlanmışsa da genel olarak kolay okunabilir bir kitap.

Kadir Mısıroğlu'nun Necip Fazıl'la beraber geçirdiği vakitlerden şahit olduğu olayları anlattığı ve kendince Necip Fazıl'ın tahlilini yaptığı kitap. Anlatılanların doğruluğu bir tarafa vefat etmiş birinin arkasından neden kötü yönleri en açık şekliyle anlatılmış anlamak güç... Şurası muhakkak ki yazar uzun süre beraber olsa da Necip Fazılı hiç tanıyamamış. O'nun hakkında kibirli, bencil ifadeleri O'nu tanıyamadığındandır. Zira, Necip Fazıl'ın tavırlarını kibre ya da bencilliğe değil ifratı zekadan doğan çocuksu hallere yormak daha makuldür. Hele de Necip Fazıl'ın bazı yazı ve şiirlerine getirdiği eleştirileri gülerek okudum. Oysa ki yazar "ben bir tarihçi olarak kendi uzmanlık sahamda kalıp bu yönleri eleştireceğim" dediği halde, bu hataya düşmüş. Necip Fazıl'ın kendisinde para aldığını anlattığı kısımlar ise ne arkadaşlık hukukuna sığar ne de ahlaka. Aslında kitabın bütünü böyle. Hukuka ve ahlaka aykırı buldum.