E-Dergi

O, elindeki birkaç aile yadigarı fotoğrafa baktığında hiç duyulmamış, görülmemiş bir şeyler hissediverdi. Hissettikleri birden ete kemiğe büründü. Her şey capcanlı karşısındaydı. Kimselere bu yaşadıklarını anlatamazdı. Anlatmaya niyetlenecek olsa bile zaten kimseler ona inanmazdı. Ama içini kemiren, ruhunu sıkıştıran, merak ettiği her şeyi öğrenmişti. Olmuş, bitmiş, devrini ve hükmünü kaybetmiş tüm o öğrendikleri için hem üzüldü de. Nasıl üzülmezdi ki. İnsanın insana ettiğini yaratılmış başka hiçbir varlık etmemişti: Yayan katedilen kilometrelerce yollarda analarının sırtından düşüveren bebekler, düşmanla savaşamadan hastalıktan ölen genç yiğitler, savaşın en mağdurlarından olan kadınların hayata tutunabilmek için sarfettikleri insan üstü gayret ...  Zaman akıyordu, geçmişten başlayıp şu an ve geleceğe doğru.
Kitap, gerçeküstü öğeler de barındıran tarihi kurgu romanı. 533 sayfa ama sürükleyiciliği sayesinde kısa sürede okunabilir. En beğendiğim Türk Edebiyatı eserlerinden biri oldu.

Kısa hikayelerle atasözlerinin anlamlarının açıklanmaya çalışıldığı bu kitap, ilkokuldan itibaren çocuklarımızın yararlanabileceği güzel bir kaynak.

"Hiç bir söz gerçek ayrılıkları anlatmaya yetmez."(syf 690)
Kitaptaki olaylar iki ana karakter etrafında şekilleniyor; henüz otuz yaşında bile olmamasına rağmen gençlik Alzheimer'ına yakalanmış, ölümüne sayılı günleri kalan Émile ve bu son günlerini geçireceği karavan yolculuğunda ona eşlik edecek olan Joanne. Hem yüzde tebessüm oluşturan, hem göz pınarlarını yaşla dolduran duygu dolu, akıcı bir roman olmasına rağmen kitaptaki müstehcen anlatımlardan ve kitap boyunca birçok kez karşıma çıkan alkol tüketiminin yer aldığı anlatımlardan rahatsız oldum.

Etrafındaki diğer insanlara karşı nedensiz ve devamlı şekilde şüpheci ve güvensiz yaklaşımları olan paranoyak bir adamın güzel sanatlar öğrencisi Miranda'ya olan hastalıklı ilgisini konu edinen roman dört bölümden oluşuyor. İlk bölüm daha akıcı ve güzeldi. Hatta anlatımın güzelliğinden olsa gerek ilk bölümde kötü karaktere sempati duygusu oluşuyor. Kitaptan bir alıntı: "Unutmak insanın yapacağı değil, başına gelecek bir şeydir ve benim başıma gelmedi."

"İnsanların unutmaması gereken dört kural vardır; yanlış söz söyleme, yanlış yatakta uyuma, yanlış eşikten girme, elini yanlış cebe atma."
Kitapta, tüm aile servetini kumar oynayarak kaybeden Çinli bir adamın yaşam öyküsü mizahi bir dille anlatılıyor.