E-Dergi

Paulo Coelho’nun “Simyacı” ve “On Bir Dakika”‘dan sonra okuduğum üçüncü kitabı “Elif”… İç dünyasıyla hesaplaşması henüz bitmemiş yazarın !.. Arayışları da devam ediyor.. Belki başlarda ticari kaygıyla yazıyordu ama artık yazdıklarına yürekten inandığına ikna etmek üzere beni !..

Varoluşçuluğun en önemli temsilcilerinden olan Jean-Paul Sartre ‘nin ilk romanı olma özelliği de taşıyan bu kitabı ; varoluşla yüzyüze kalan Roquentin’in dünyaya bakışını konu ediyor.

Kitap gerçekten muhteşem birbirlerini arayan iki hak dostunun Allah aşkını ele alan bir şaheser ancak; benim en çok üzüldüğüm nokta Şems-i Tebrizi’nin öldürülüş şekliydi. Belki de o böyle bir ölümü hak etmiyordu.Ama benim Mevlana ya Şems-i Tebriz e ilgim alakam bir kat daha arttı.

Bu kitabı sitesini gördükten ve arka kapak yazısını okuduktan sonra almaya karar verdim. Kısa süre önce de temin edip bir solukta bitiverdim.Yazarın bahşettiği şahane bir eser. Tamamen kurgusal bir evreni, kendi yarattığı evreni zihinlerimizi işlemekte bu kitap ile. Fantastik, bilimkurgu öğeleri içeren bir yazınsal… Ve okurken anlatınlanların bir hikaye değilde gerçek olduğunu düşünüdürüyor.

Zihin bir gezginin elbisesinde biriken tozlar gibidir. Ve sen milyonlarca yaşamın boyunca hiç banyo yapmadan seyahat edip ve seyahat edip duruyorsun. Çok toz birikti, doğaldır ki bunda yanlış bir şey yok; bu böyle olmak zorunda. … eğer seyahat edersen tozlanırsın. Ama onunla bir olmaya gerek yok çünkü onunla bir olursan başın derde girer; çünkü sen toz değilsin, sen bilinçsin… Farkındalık senin varlığındır ve farkındalığının etrafında topladığı toz da senin zihnindir