E-Dergi

İhsan Oktay Anar'ın en sevdiğim kitabı. Masal ile gerçek arasında gidip gelmek, herhalde en büyük tutkudur insanoğlunda... Hele de masal, gerçek olacak denli inandırıcı, renkli ve isabetliyse. Amat bu işte... O geminin tuzlu su kokan tahtaları masal değil, gerçek sanki...

Söz konusu Grangé'ın yazdıklarıysa eğer, Şeytan Yemini, Grangé eserleri içinde, yazarın üslubunun en hakiki ve en yoğun hissedildiği kitap sayılabilir. Diğer kitaplarını da okumuş biri olarak ben, o garip hazzı diğer hiç bir eserinde -ki onları da beğenmişimdir- bulamadım. Velhasılkelam; eğer Grangé kitaplarında nelerin olduğunu iyi kötü tahmin edip, sempatiyle yaklaşıyorsanız, Şeytan Yemini bu tahmininizi, geri dönülmez bir biçimde, büyük bir keyife çevirecektir. Bittiğinde, 'Vay be' diyeceksiniz; fakat bu nidanız kitabın 'olası' süpriz sonundan değil, kitabın içinden size doğru akan dünyanın etkilerinden dolayı olacaktır. Hani, suyun dibinden yüzeye çıkınca insan derin bir nefes alır ya...