E-Dergi

Olmadığını bildiğiniz halde gerçek olduğuna yemin edebileceğiniz öyküler. Borges okumak sonsuz bir geçmiş ve gelecek evreninde her an bir büyüye şahit olmak gibi.

İlk kitapta olduğu gibi yine dedektiflik ve takip metaforu devam ediyor. Bu metafor üzerinden bu kez tamamen kendi iç dünyasına yöneliyor ve kendisiyle kavgasını ortaya döküyor. Okuru da kendi içine bakmaya, kendi derinliklerine dalmaya sevk ediyor. İlk kitabın ardından okunmasını tavsiye ederim.

Franzen diğer kitaplarında olduğu gibi masasına yine "aile" kavramını koyuyor. Her biri kendi dünyalarında tutunma mücadelesi veren üç kardeş ve ebeveynleri üzerinden geleneğin hızla yıkıldığı dünyamızda üzerinde önemle durulması gereken "yaşlılık" sorunsalını tüm açıklığıyla irdeliyor. Aile bağlarının henüz sağlam denebilecek düzeyde olduğu ülkemizde de kaçınılmaz son olacak olan ebeveynlerin akıbeti konusunu düşünmek için acı fakat ufuk açıcı bir fırsat sunuyor.

Öyle gibi görünse de Cam Kent 'e polisiye bir roman diyemeyiz. Hikaye örgüsü sadece bir metafor. Kitap hayatının sonuna yaklaşmış bir yazarın (muhtemelen Auster 'in kensisi) hayatı ve varlığı sorgulamasını işliyor. Hayatı sembolize ettiği "kırmızı defter" in son sayfasındaki
" Kırmızı defterde boş sayfa kalmayınca ne olacak"
cümlesi buna işarettir. Oldukça beğendim, tavsiye ederim.

Zihinsel 'sağlığın' tanımı, tüketici ekonomisine katkıda buunma yeteneği anlamına geliyor. Terapiye başlayınca satın almaya da başlıyorsunuz.